Betonowy dom powstał na niewielkiej, długo niezagospodarowanej działce u stóp wzgórza, w praskiej dzielnicy Troja. Otoczony zabudową z różnych epok, od klasycznych willi po współczesne domy jednorodzinne, uzupełnia lukę na pustej działce przy torach tramwajowych. To właśnie bliskość ruchliwej linii tramwajowej ukształtowała układ budynku i sposób relacji z ogrodem, nadając projektowi wyjątkowy charakter. Jak z ograniczeniami poradzili sobie architekci Ján Stempel i Jan Jakub Tesař? Popatrzcie!
Na pierwszy rzut oka program wnętrz trzyma się klasycznych wytycznych pod względem liczby i wielkości pomieszczeń. Klient jednak postawił jednoznaczny wymóg: surowy beton miał być dominującym materiałem zarówno na zewnątrz, jak i we wnętrzach. To założenie otworzyło architektom drogę do eksperymentowania z masą, fakturą i barwą betonu, dzięki czemu powstała architektura nie tyle rzeźbiarska, co funkcjonalna i przemyślana.
Bezpośrednie sąsiedztwo torów tramwajowych wykluczyło zwrócenie się reprezentacyjnych przestrzeni dziennych ku tej stronie działki. Rozwiązaniem stały się wydłużone, osłonowe ściany, które nie tylko tłumią hałas, lecz także tworzą zaciszną enklawę. Dzięki nim zarówno wnętrza, jak i strefa wypoczynkowa w ogrodzie stały się się komfortowym miejscem do wypoczynku, które daje poczucie prywatności.
Dwukolorowa ekspresja
Wyraźny podział na kondygnacje zaznaczono poprzez odmienne tony i faktury betonu. Parter wykonano z ciemnego, barwionego betonu o fakturze desek, który niemal stapia się z terenem i przenika w mur oporowy wzgórza. Lżejszy, niemal biały zdobi górną bryłę domu, otulając ją gładką strukturą. Aby spełnić współczesne standardy izolacji termicznej przy eksponowanych ścianach betonowych, zastosowano konstrukcję warstwową. Pierwszy etap betonowania to rdzeń nośny ścian, następnie montaż izolacji, a na końcu pojawiła się cienka, dekoracyjna powłoka. W procesie uwzględniono także wpuszczane w masę betonu łączeń do montażu stolarki okiennej, co dodatkowo podkreśla minimalizm projektu.
Betonowa masa ścian doskonale stabilizuje temperaturę we wnętrzach, wspierana przez zacienione przeszklenia osłonięte wysuniętymi elementami konstrukcyjnymi. Dzięki temu latem unika się nadmiernego nagrzewania, a zimą utrzymuje się ciepło. System ogrzewania podłogowego zasilany pompką ciepła dopełnia ekologiczny bilans domu.
Wnętrze i meble na wymiar
Powierzchnia użytkowa budynku wynosi 205 m kw. Przestrzeń podzielono lekkimi ściankami z meblami w fornirze brzozowym, które definiują strefy, nie zamykając ich całkowicie. Jasny fornir łagodzi industrialny charakter betonu, a subtelne niedoskonałości w obu materiałach uwypuklają naturalność i unikalność każdego fragmentu wykończenia.
Projekt w Troi pokazuje, jak surowy beton można przekształcić w przyjazną przestrzeń mieszkaniową, łączącą estetykę rzeźbiarską z potrzebami codziennego życia.
projekt: Stempel & Tesar architekti
zdjęcia: Filip Šlapal, www.filipslapal.cz
Czytaj też: Dom jednorodzinny | Wille i rezydencje | Praga | Czechy | Modernizm | whiteMAD na Instagramie
