Czy można zaprojektować biurowiec, który po godzinach nie pustoszeje, lecz przyciąga ludzi swoją atmosferą? Takie pytanie towarzyszyło Natalii Janowskiej podczas pracy nad dyplomowym projektem „Fabryka Luboń” — centrum biurowo-kulturalnego przy ul. Armii Poznań w Luboniu, na terenie dawnego Wielkopolskiego Przedsiębiorstwa Przemysłu Ziemniaczanego. Celem była rewitalizacja fragmentu miasta z przemysłową przeszłością i włączenie go w tkankę społeczną.
Wielkopolskie Przedsiębiorstwo Przemysłu Ziemniaczanego ma ponad stuletnią historię. Jego początki sięgają roku 1904, kiedy to w Luboniu powstała pierwsza fabryka przetworów ziemniaczanych, będąca pierwotnie własnością niemiecką. Po I wojnie światowej zakład przeszedł pod kontrolę polskiego skarbu państwa i rozpoczął dynamiczny rozwój, stając się w latach 20. XX wieku jednym z największych zakładów tego typu w Europie. Zabudowania, które przetrwały, mogłyby ponownie stać się tętniącą życiem częścią miasta.
Idea miejsca otwartego
Natalia Janowska w swoim projekcie świadomie zestawia funkcje pracy, kultury i rekreacji, budując przestrzeń miejską, która tętni życiem przez cały dzień. Dawne obiekty przemysłowe zostają przekształcone w nowoczesny kompleks, który nie odcina się od historii, lecz prowadzi z nią dialog.
Na parterze znalazły się kawiarnia i biblioteka — przestrzenie zapraszające do spotkań, rozmów i odpoczynku. Wejście do budynku prowadzi przez przestronne, jasne wnętrze o przyjaznym wykończeniu. Pierwsze piętro pełni funkcję elastycznego coworkingu, dostępnego zarówno dla zespołów, jak i indywidualnych użytkowników. Drugie piętro przeznaczono na biura stałego najemcy — w tym gabinety i open space, zaprojektowane z myślą o ergonomii i nowoczesnym komforcie.
Architektura osadzona w kontekście
Projekt nie dominuje nad otoczeniem. Posługuje się materiałami zakorzenionymi w lokalnej historii: cegłą, rytmiczną elewacją, surowością przełamaną światłem i zielenią. Nowa architektura łączy przemysłowy charakter z gościnnością miejsca.
Tak obiekt wygląda obecnie:
„Fabryka Luboń” to nie tylko budynek — to koncepcja zagospodarowania większego obszaru. Projekt ma aktywizować teren, przywracając go do miejskiego krwiobiegu. Janowska proponuje odpowiedzialne podejście do przestrzeni — uwzględniające potrzeby mieszkańców i pamięć miejsca. Planowane kawiarnia i biblioteka integrują mieszkańców, coworking umożliwia dostęp do nowoczesnych warunków pracy, a przestrzenie biurowe zapewniają trwałą funkcję ekonomiczną. Całość tworzy spójną narrację o miejscu, które służy ludziom i buduje więzi.
„Czy można ożywić przemysłowy teren i tchnąć w niego współczesnego ducha bez zacierania jego tożsamości?” — zastanawia się Janowska. Jej odpowiedź: tak, jeśli projektowanie staje się rozmową z historią i potrzebami ludzi tu i teraz.
Uczelnia: Sopocka Akademia Nauk Stosowanych
Promotor: Promotor: dr hab. inż. arch. Grzegorz Bukal
Typ pracy: Praca dyplomowa inżynierska
Czytaj też: Metamorfoza | Cegła | Historia | Portfolio | whiteMAD na Instagramie
