Jest w zwykłym bloku. Metamorfoza mieszkania w Warszawie

W bloku z lat 60. na Saskiej Kępie powstało mieszkanie, które łączy ducha epoki z współczesnym podejściem do funkcjonalności. Architektka Maria Biegańska otworzyła strefę dzienną, zachowała charakterystyczne elementy z przeszłości i wprowadziła kolor w sposób, który nadaje wnętrzu wyrazistość.

Mieszkanie ma ok. 50 m kw. i należy do młodej pary z kotem. Projekt oparto na założeniu, że przestrzeń powinna być lekka, praktyczna i możliwie pojemna. Otwarty układ dzienny łączy hol, kuchnię oraz salon, a obok znajduje się spora sypialnia i kompaktowa łazienka. Właśnie ta część mieszkania okazała się szczególnie wymagająca – ciasna kuchnia wymagała przemyślanego rozplanowania, a łazienka musiała pomieścić zarówno podstawowe wyposażenie, jak i elementy dedykowane zwierzakowi.

Odzyskane elementy z lat 60.

Najważniejszym zabiegiem było otwarcie strefy dziennej, która wcześniej składała się z kilku niewielkich pomieszczeń. Dzięki temu mieszkanie zyskało oddech, a światło swobodnie przepływa między kuchnią, salonem i holem. Architektka zdecydowała się zachować mozaikowy parkiet PRL – charakterystyczną kostkę, która po renowacji stała się jednym z najmocniejszych punktów projektu. Uratowano również świetlik prowadzący do łazienki, wymieniając szkło na tłoczone w motyw „kocich łapek”, co subtelnie nawiązuje do domowego pupila.

W kuchni i łazience pojawiły się wielokolorowe mozaiki WOW Ceramiche, które wprowadzają graficzną energię i podkreślają klimat lat 60. Zgaszona ceglana czerwień oraz delikatny błękit wydzielają część kuchenną – kolor przechodzi ze ścian na sufit, tworząc spójną kompozycję. W łazience dominuje butelkowa zieleń, która współgra z zachowanym świetlikiem i mozaikową podłogą.

Przemyślana kuchnia

Kuchnia była jednym z największych wyzwań. Wcześniej przypominała mały pokoik, praktycznie pozbawiony miejsca na przechowywanie. Wprowadzono wyspę dostępną z dwóch stron, co pozwoliło zwiększyć liczbę schowków i poprawić ergonomię. Zabudowy utrzymano w neutralnej tonacji, aby nie konkurowały z kolorami i vintage’owymi akcentami.

W całym mieszkaniu wykorzystano wnęki pod parapetami, które przekształcono w dodatkowe miejsca do przechowywania. W holu powstała duża szafa, kryjąca nie tylko garderobę, lecz także pralnię. Od strony kuchni ta sama zabudowa mieści schowki na małe AGD, dzięki czemu przestrzeń pozostaje uporządkowana.

Sprytne rozwiązania

Projekt uwzględniał potrzeby domowego zwierzaka. W łazience w szafce pod umywalką ukryto kuwetę, tak aby nie była widoczna, a jednocześnie pozostawała łatwo dostępna. W salonie i kuchni zadbano o stabilne powierzchnie oraz miejsca, które kot może obserwować z wysokości.

We wnętrzu pojawiły się meble vintage, które dodają autentyczności i podkreślają charakter mieszkania z lat 60. Neutralne zabudowy stanowią dla nich tło, a akcenty kolorystyczne nadają całości wyrazistość. Architektka podkreśla, że najbardziej satysfakcjonującym elementem projektu jest funkcjonalne rozplanowanie kuchni – przestrzeni, która z nieustawnego pomieszczenia stała się wygodnym centrum codziennych aktywności.

projekt: Maria Biegańska www.wlasnypokoj.com.pl

zdjęcia: Kinga Hołub – obserwatorium

Czytaj też: Warszawa | Wnętrza | Architektura PRL | Vintage | whiteMAD na Instagramie