W samym sercu Osaki, w prestiżowym domu towarowym Daimaru Shinsaibashi – miejscu mocno zakorzenionym w historii regionu Kansai – przygotowano spektakularną instalację artystyczną Joanny Hawrot, która na nowo definiuje granice między modą, sztuką i opowieścią o tożsamości. Do 24 czerwca 2025 roku odwiedzający będą mieli okazję doświadczyć niezwykłej ekspozycji „Wearable Art – Unseen Threads”, będącej częścią programu kulturalnego towarzyszącego Wystawie Światowej EXPO 2025 organizowanej przez Instytut Adama Mickiewicza.
Instalacja, rozciągnięta na aż osiem pięter galerii, to efekt niezwykle ambitnej współpracy. Joanna Hawrot, czerpiąca inspiracje z twórczości takich ikon jak Magdalena Abakanowicz, Wojciech Sadley i Angelika Markul, łączy polską tradycję tkaniny artystycznej z wyrafinowaną japońską estetyką. Jej prace – pełne unikalnych wzorów, warstw i emocji – stanowią nie tylko manifest artystyczny, ale także głęboko osobistą opowieść o widzialności i tożsamości. Obok tkanin artystycznych Hawrot, instalację dopełniają rzeźby Angeliki Markul oraz fotografie i materiały video wykonane przez Zuzę Krajewską. Razem tworzą wielowymiarową narrację, która zachęca widza do refleksji nad współczesnymi formami ekspresji artystycznej.
Jednym z kluczowych elementów wystawy jest projekt, w ramach którego artystka zaprosiła do współpracy dwanaście kobiet – zarówno z Polski, jak i Japonii – aby przybliżyły swoje osobiste historie. Inspiracją dla tej współpracy stał się tradycyjny jūnihitoe, czyli „dwanaście warstw”, czyli stroju dworskiego z okresu Heian. Dzięki temu historyczne motywy znalazły nową, współczesną interpretację. Udział w projekcie wzięły osoby, które na co dzień nie mają szansy zabłysnąć w świecie mody – kobiety starsze, transpłciowe oraz społecznie wykluczone. Każda z unikalnych kreacji opowiada o doświadczeniach, marzeniach i codziennych zmaganiach, podkreślając wielogłosową narrację, w której widzialność spotyka się z niewidzialnością. Fotografie i ujęcia video z ulic Osaki, wykonane przez Zuzę Krajewską, jeszcze bardziej akcentują kontrast między modowym przepychem wystawy a autentycznym życiem miasta.
Architektura wystawy, pod nadzorem Ani Witko, zasługuje na równie duże uznanie, gdyż jej układ i rozplanowanie przestrzeni nadają ekspozycji niepowtarzalny klimat. Osiem pięter prestiżowego Daimaru Shinsaibashi staje się areną artystycznych eksperymentów, gdzie tradycja handlowa i kulturowa domu towarowego, znanego z wieloletniej tradycji sprzedaży kimon, współgra z nowoczesną ekspresją polskich artystek. Dbałość o detale architektoniczne oraz niezwykłe zestawienie form artystycznych tworzą dialog między przeszłością a teraźniejszością, wzbogacając doświadczenie każdego odwiedzającego.
Wystawa Joanny Hawrot wpisuje się także w szerszy kontekst kulturalnego programu Po!land, który został zainaugurowany podczas Wystawy Światowej EXPO 2025 w Osace. Program pod hasłem „Po!land” (ポ！ランド) ma na celu przekraczanie granic międzykulturowych i poszukiwanie nowych możliwości wymiany idei, inspirowany zarówno dźwiękiem olśnienia, jak i historycznym dziedzictwem naukowym Polski. W ten sposób polskie tradycje splatają się z japońskim dążeniem do harmonii, tworząc przestrzeń otwartą na dialog, innowacyjność i wzajemne zrozumienie.
Instalację „Joanna Hawrot: Wearable Art – Unseen Threads” do 24 czerwca 2025 roku w DAIMARU Shinsaibashi w Osace.
Artystka: Joanna Hawrot, Zespół kuratorski: Paweł Pachciarek, Joanna Hawrot, Projekty tkanin, obiekty: Joanna Hawrot, Fotografie/wideo: Zuza Krajewska, Rzeźba: Angelika Markul, Architektura wystawy: Ania Witko, Konsultacje merytoryczne: Marcin Różyc (CMWŁ), Partnerzy: Centralne Muzeum Włókiennictwa w Łodzi, Polska Agencja Inwestycji i Handlu, Instytut Polski w Tokio, Współpraca: DAIMARU Shinsaibashi
źródło: Instytut Adama Mickiewicza
zdjęcia: PAIH
Czytaj też: Moda | Projektant | Japonia | Kultura | Sztuka | whiteMAD na Instagramie
