Twórczość Joanny Pawlik koncentruje się wokół relacji między ciałem a krajobrazem. Artystka wpisuje własne ciało w przestrzeń hałd, nieużytków i przemysłowych pozostałości, traktując je nie jako tło, lecz jako aktywnego uczestnika doświadczenia. Niepełnosprawność, ból i codzienność splatają się tutaj z relacją do miejsca, które nieustannie podlega przemianom. Wystawę można oglądać od 6 lipca do 31 sierpnia w Łodzi.
Autorką tekstu kuratorskiego jest Magdalena Komborska-Łączna
W duchu ekologii mentalnej francuskiego psychoterapeuty i filozofa Félixa Guattariego krajobraz funkcjonuje jako przestrzeń zamieszkiwana zarówno fizycznie, jak i psychicznie. Granice między wnętrzem i zewnętrzem, ciałem i otoczeniem pozostają płynne, tworząc wspólne terytorium doświadczenia. Szczególnym symbolem tej relacji stają się hałdy – pejzaże powstałe w wyniku działalności człowieka, które z czasem podlegają procesom regeneracji i stają się siedliskiem nowych form życia. Destrukcja i odradzanie współistnieją tam ze sobą, tworząc metaforę ciała zdolnego do przemiany, odzyskiwania sprawczości i nieustannego negocjowania własnych granic.
W monumentalnych fotografiach postać performerki niemal zanika w pejzażu – „blackout”. Staje się on metaforą niepewności, zawieszenia i zacierania granic między ciałem a krajobrazem. Pawlik pokazuje organizm jako część większej całości, podlegającej procesom regeneracji i przemiany. W przeciwieństwie do narracji koncentrujących się na doświadczeniu bólu kieruje uwagę ku sprawczości, odzyskiwaniu obecności oraz możliwości przekraczania ograniczeń poprzez działanie.
Istotnym wątkiem twórczości artystki jest również refleksja nad kobiecością i sposobami reprezentacji ciała. Pawlik prowadzi czułą opowieść o cielesności wymykającej się normom. Jej fotografie ukazują ciało nienormatywne jako przestrzeń obecności, doświadczenia i indywidualnej historii. Interesuje ją nie tylko sposób przedstawiania kobiecego ciała, lecz także sam akt patrzenia oraz możliwość budowania własnego obrazu siebie poza narzuconymi normami.
Ważnym elementem wystawy są także obiekty powstałe z połączenia używanych elementów protetycznych ze szkłem, metalem i innymi materiałami. Przekształcone z przedmiotów użytkowych w autonomiczne formy artystyczno‑projektowe stają się nośnikami doświadczenia i indywidualnej historii ciała.
W pracach Pawlik proteza przestaje być wyłącznie narzędziem użytkowym, a staje się świadectwem relacji między ciałem, technologią i doświadczeniem.
Twórczość Joanny Pawlik proponuje spojrzenie na ciało jako na przestrzeń nieustannej transformacji – zdolną do współistnienia z innością, przekraczania ograniczeń i budowania nowych form obecności w świecie.
Autorka: Joanna Pawlik
Kuratorka: Magdalena Komborska-Łączna
Identyfikacja wizualna: Mariusz Andryszczyk
Scenografia: Monika Staniec
Wernisaż: 6 lipca, godz. 18:00
Czas trwania wystawy: 6.07 – 31.08.2026 r.
Miejsce: Akademickie Centrum Designu, ul. Księży Młyn 13/15, Łódź
Organizator: Akademia Sztuk Pięknych im. W. Strzemińskiego w Łodzi
Czytaj też: Wystawa | Łódź | Sztuka | Polecane | whiteMAD na Instagramie
