Kamienica o dwóch fasadach, znajdująca się przy ul. Pięknej 47/Koszykowej 64 w Warszawie, to wczesnomodernistyczny budynek o bogatej historii, wpisany do rejestru zabytków nieruchomych województwa mazowieckiego. Nieruchomość wzniesiona w latach 1904–1911 stanowi cenny przykład warszawskiej architektury przełomu XIX i XX wieku. Wybudowano ją dla rodziny hr. Colonna-Walewskiego, a później przeszła w ręce Wolfa Hufnagla, handlarza płótnem. Budynek zaprojektowali prawdopodobnie znani architekci Henryk Stifelman i Stanisław Weiss.
Kamienica, pierwotnie zaplanowana jako elegancki budynek mieszkalny, przeszła kilka znaczących zmian właścicielskich i architektonicznych. W 1918 roku została zakupiona przez Wolfa Hufnagla i jego żonę Sabinę vel Szajndlę Hufnagen. Budynek przetrwał II wojnę światową w niemal nienaruszonym stanie, co było rzadkością w znacznie zniszczonej okolicy ul. Pięknej.
Pomimo dobrego stanu budynku, podczas powojennego remontu usunięto znaczną część dekoracji fasady. Zniknęły prostokątne płyciny podokienne, boniowanie na piętrze, zdobienia balustrad balkonowych oraz girlandy pod gzymsem kordonowym. Detale fasady od strony ul. Pięknej także zostały całkowicie zniszczone, z wyjątkiem boniowania dolnych kondygnacji.
Elewacja od ul. Pięknej, 1937 i 2024 rok. Źródło: Archiwum Państwowe w Warszawie i whiteMAD/Mateusz Markowski
Kamienica stanowiła przestrzeń mieszkalną dla przedstawicieli klasy średniej, takich jak lekarze, nauczyciele czy właściciele firm. W budynku działał także zakład fryzjerski, z którego usług korzystał marszałek Józef Piłsudski. Podczas II wojny światowej pomieszczenia zakładu oraz podziemne przejścia służyły działalności konspiracyjnej.
Elewacja od ul. Koszykowej, 1937 i 2024 rok. Źródło: Archiwum Państwowe w Warszawie i whiteMAD/Mateusz Markowski
Budynek charakteryzuje się sześcioma piętrami i dwiema elewacjami o cechach wczesnego modernizmu. Pomiędzy elewacjami znajduje się bardzo wąskie podwórko. Wewnątrz kamienicy zachowano układ funkcjonalno-przestrzenny oraz bogaty wystrój. Oryginalne elementy to m.in. drewniana więźba dachowa (ze znakami ciesielskimi), ceramiczne posadzki, glazurowane płytki ścienne, drzwi do mieszkań, wystrój klatek schodowych czy sztukaterie na sufitach. Teren posesji odzwierciedla podziały parcelacyjne z I połowy XIX wieku, co podkreśla także znaczenie urbanistyczne kamienicy.
Kamienica przy ul. Pięknej 47/Koszykowej 64 jest jednym z niewielu budynków w okolicy, które przetrwały II wojnę światową bez większych uszkodzeń. Latem 2024 roku została oficjalnie wpisana do rejestru zabytków przez Mazowieckiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków ze względu na swoją wartość i unikalne cechy. Budynek stanowi cenny przykład architektury z początku XX w., a jego historia odzwierciedla przemiany społeczne, urbanistyczne i kulturowe w Warszawie.
Źródło: warszawa1939.pl, mwkz.pl
Czytaj też: Kamienica | Warszawa | Architektura w Polsce | Ciekawostki | whiteMAD na Instagramie
