Metamorfoza Ostrowa Tumskiego zapowiadana od wielu lat w końcu nabiera rozpędu. Nowy plan dotyczy obszaru o powierzchni około 13,3 ha. Teren ograniczony jest Wartą oraz kanałem Ulgi, natomiast od południa – torami kolejowymi. Granica planu obejmuje również ul. św. Wincentego do skrzyżowania z ul. Hlonda oraz fragment Cybiny. To teren po dawnej Elektrociepłowni Garbary.

Zamiast zaniedbanego terenu – przyjazna przestrzeń, czyli metamorfoza Ostrowa Tumskiego
Ostrów Tumski stanowi zalążek miasta Poznania. Budowana w XIX wieku linia kolejowa  podzieliła wyspę na dwie części. Na południowej znajduje się najstarsza w Polsce katedra. Część północna – mniej znana – ma charakter przemysłowy. To właśnie na jej obszarze w 1929 r. ulokowano Elektrownię Garbary, rozbudowywaną przez lata do zespołu budynków o charakterze industrialnego miasta w mieście – i terego terenu dotyczy dokument, jaki przyjęli radni.

W 2015 roku zdecydowano o wygaszeniu działalności elektrociepłowni. Tym samym pojawiła się możliwość znalezienia nowej funkcji dla tego terenu, w którym drzemie ogromny potencjał. Składa się na niego ok. 8 ha nowej przestrzeni w samym centrum miasta, kulturalno-historyczne sąsiedztwo, bliskość wód Warty i Kanału Ulgi oraz zieleni Cytadeli, a także unikatowa architektura poprzemysłowa.

Głównym celem była rewitalizacja historycznego założenia, a tym samym ożywienie do tej pory zaniedbanego i niedostępnego dla mieszkańców terenu i jego otwarcie na rzekę.

Nowa jakość w centrum Poznania
Wizja zagospodarowania wyspy zachowuje najbardziej wartościowe elementy wpisane do rejestru zabytków. To maszynownia z nastawnią i halą turbin, stara kotłownia z wieżą nawęglania, rozdzielnia prądu, pompownia, oczyszczalnia wody chłodzącej, redita Fortu Roon czy efektowna suwnica. Zabytkowe budynki zostaną uzupełnione nową zabudową o współczesnym wyrazie. Dzięki temu w południowej części wyspy powstanie tkanka miejska z ogólnodostępną główną przestrzenią – placem Węglowym z możliwością wyeksponowania konstrukcji zabytkowej suwnicy. Proponowana nazwa placu to nawiązanie do istniejącego wcześniej w pobliżu miejsca składowania węgla.

Nad całością dominuje wieża głównego budynku elektrociepłowni – jej siłę oddziaływania podkreśli transparentna, nowoczesna nadbudowa. Im bliżej cypla na północy, tym zabudowa stają się mniej zwarta, co pozwoli zachować osie widokowe między Cytadelą a wschodnią częścią wyspy. Przy kanale Ulgi zaplanowano chodnik i ścieżkę rowerową, a w parterach stojących przy nich budynków wymaga się lokalizacji usług. Dzięki temu wytworzy się nowe miejsce spotkań i integracji poznaniaków w tej części Ostrowa. Będą mogły tam powstać kawiarenki, restauracje i inne punkty usługowe.

System ciągów dla pieszych i rowerzystów dopełnia ścieżka nad Wartą, zrealizowana przy maksymalnym zachowaniu dziko rosnącej zieleni wzdłuż linii brzegowej, a także trakt relacji wschód – zachód, łączący za pomocą nowych kładek wzgórze Cytadeli z Zawadami i pośrednio terenami pomiędzy Kanałem Ulgi a rzeką Cybiną. Plac Węglowy jest również przystankiem dla pieszych i rowerzystów przemieszczających się na trasie Cytadela – Śródka. Północną część wieńczy ciekawy punkt widokowy na rozwidleniu rzeki.

Nowe przestrzenie i punkty widokowe mają być w pełni dostępne dla wszystkich mieszkańców i gości miasta. Sprzyja temu zakaz budowy ogrodzeń.

W południowej części przewidziano zabudowę mieszkaniową wielorodzinną lub usługową, w której nie mniej niż 10 proc.  całkowitej powierzchni użytkowej budynków przeznacza się na funkcje związane z usługami, w szczególności kultury, nauki, gastronomi, administracji itp. Industrialne wnętrza zabytkowych budynków sprzyjać będą ich realizacji w niepowtarzalnym wystroju obiektów poprzemysłowych.

W trosce o zieleń i zabytki
Ważna jest także ochrona zieleni wzdłuż linii brzegowej.  Zapisy planu chronią walory krajobrazowe doliny rzeki Warty i Cybiny, które stanowią element klinowo-pierścieniowego systemu zieleni w mieście.

Dokument zabezpiecza tereny zieleni wzdłuż rzeki Warty i Cybiny, na których ustala adaptację istniejącej zieleni wysokiej w ramach kształtowania zieleni urządzonej. W planie uwzględniono również wymagania ochrony środowiska  – m.in. ustalono minimalne powierzchnie biologicznie czynne działki budowlanej dla wszystkich terenów przeznaczonych do zabudowy, zagospodarowanie zielenią wszystkich wolnych od utwardzenia fragmentów terenów. Ustalono również ochronę istniejącej zieleni wysokiej oraz wymagania dotyczące komfortu akustycznego. Plan miejscowy zachowuje również obiekty wpisane do rejestru zabytków. Uzupełnia je wprawdzie nową zabudową, ale tak, by respektować chronione budynki.

Zabezpieczony dojazd
Obszar, którego dotyczy plan, obecnie połączony jest z miastem tylko jedną, wąską drogą – ulicą Panny Marii. Dlatego w dokumencie trzeba było zabezpieczyć takie rozwiązania, które umożliwią przyszłym mieszkańcom dojazd do tego terenu. Nowa inwestycja przewiduje połączenie tzw. małej wyspy ciągiem wykorzystującym przebieg ulicy Św. Wincentego, aż do skrzyżowania z ulicą Augusta Hlonda. Jak sądzicie? Taka metamorfoza Ostrowa Tumskiego to dobry pomysł?

Czytaj też: Architektura w Polsce | Poznań | Renowacja | Metamorfoza | whiteMAD na Instagramie

źródło: UMP / https://www.poznan.pl/