Od połowy maja w Muzeum Sztuki Współczesnej w Krakowie MOCAK trwa wystawa Współczesne modele realizmu. Prezentowana kolekcja pochodzi ze zbiorów muzeum.

Termin „realizm” pojawił się w drugiej połowie XIX wieku. Niemniej zjawisko przedstawienia realistycznego dotyczy wszystkich epok w historii sztuki. W popularnym odbiorze wierne odwzorowanie rzeczywistości jest traktowane jako „dobra sztuka”. Jednak artystom nie o to chodzi. Oni wykorzystują dialog z obrazami realnymi, aby na ich „ciele” budować własne idee.

Ludzie postrzegają świat bardzo podobnie – zwraca się on do wszystkich w tym samym języku. Od umiejętności reagowania na ten przekaz zależy nasze przetrwanie i porozumienie z innymi. Dlatego język, w którym mówi do nas rzeczywistość, jest tak czuły na przeinaczenia. Każda zmiana koloru, wielkości i odległości staje się strategicznie ważna i może decydować o życiu. Artyści wykorzystują wrażliwość obrazu realnego i tworzą na tej bazie własne języki. Łagodzą go lub brutalizują, mieszają lub deformują postaci, wprowadzają akcenty absurdu, przerysowują ekspresje i manipulują nimi, odrealniają kolory… W ten sposób mówią językiem realistycznym o rzeczach, które z obrazem rzeczywistym nie mają wiele wspólnego. Ukazują w swoich dziełach ogólny sens życia, czasów i polityki oraz towarzyszące im nastroje, marzenia i perwersje.

Sztuka współczesna jeszcze bardziej rozszerzyła możliwości lingwistyczne przedstawienia realistycznego. Wiek XX był dobrym nauczycielem. Przerobił kubizm, abstrakcję i geometrię, wprowadził kolaż, wideo oraz techniki komputerowe. Artysta współczesny potrafi wydobyć z obrazów realnych zaskakujące refleksje – na każdy temat. Ta wystawa prezentuje prace mówiące w języku realistycznym o wszystkim, co obecnie ważne.

Współczesne modele realizmu

Muntean/Rosenblum, bez tytułu [Zrozumieli, że ich zdolność nieczucia się…], 2011, olej / płótno, 190 × 220 × 5 cm, Kolekcja MOCAK-u. Zakup pracy dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego

Współczesne modele realizmu

Wilhelm Sasnal, bez tytułu [Apteczka], 2000, technika mieszana, 46,5 × 32 × 16 cm, Kolekcja MOCAK-u

Współczesne modele realizmu

Laura Pawela, could not find myself, 2004, akryl / płótno, 70 × 100 cm, Kolekcja MOCAK-u. Zakup pracy dofinansowany ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego

mocak wystawa

Małgorzata Blamowska, bez tytułu, 2007, olej / płótno, 100 × 135 cm, Kolekcja MOCAK-u

Artyści: Reza Aramesh, Birkás Ákos, Alpin Arda Bağcık, Hans Op de Beeck, Małgorzata Blamowska, Rafał Bujnowski, Ahmad Canaan, Maya Gold, Tomohiro Higashikage, Agata Kus, Andreas Leikauf, Marcin Maciejowski, Muntean/Rosenblum, Csaba Nemes, Yigal Ozeri, Laura Pawela, Wilhelm Sasnal ,Michał Stonawski, Adeela Suleman, Janina Kraupe-Świderska, The Krasnals, Craig Wylie

Kurator: Monika Kozioł

Czas trwania wystawy: od 12.5.2020

Miejsce: budynek A, poziom -1


Równocześnie trwa wystawa Dialog z przestrzeniąDzieła, w których relacja z wnętrzem odgrywa istotną rolę i domyka przekaz, najczęściej nazywamy instalacjami. Artyści wykorzystują proponowane im miejsca ekspozycji lub sami je projektują. Na tej wystawie pokazujemy 14 prac odnoszących się do wnętrz neutralnych. Niektóre dzieła anektują zajmowaną przestrzeń, inne wpisują się w ich geometrię, kolejne wykorzystują izolację, ujawniając fragmenty światów prywatnych.

Tomasz Bajer odtwarza wnętrze celi dla muzułmanina w więzieniu w Guantanamo (praca eksponowana w holu). John Blake wchodzi w przejście pomiędzy ścianami, zawieszając nad nim złowieszcze dmuchawy. Marek Chlanda potrzebuje intymnej przestrzeni, aby podzielić się tajemniczą stratą. Edward Dwurnik dominuje pokój swoją portretową wizją Krakowa. Matas Janušonis unieważnia różnicę między ścianą a podłogą. Krištof Kintera pokazuje, że ściany mogą być źródłem złych mocy. Karolina Kowalska próbuje natchnąć chłodne przejście optymizmem tropików. Jarosław Kozłowski wykorzystuje ścianę jak kartkę książki, umieszczając na niej ostrzegawczy tekst. Robert Kuśmirowski odtwarza realne wnętrze w sposób emanujący grozą. Piotr Lutyński buduje własne „domy”, pełne jego wizji kosmosu i natury. Laura Pawela przenosi estetykę i symbolikę świata wirtualnego w realny. David Rabinowitch mierzy człowieka za pomocą rzeźby sięgającej od podłogi do sufitu. Kateřina Šedá zamyka się w pokoju ze wspomnieniem swojej babci. Otto Zitko anektuje wnętrza przy użyciu swobodnej, a czasem agresywnej kreski. 

Dialog z przestrzenią (Kolekcja MOCAK-u)

Artyści: Tomasz Bajer, John Blake, Marek Chlanda, Edward Dwurnik, Matas Janušonis, Krištof Kintera, Karolina Kowalska, Jarosław Kozłowski, Robert Kuśmirowski, Piotr Lutyński, Laura Pawela, David Rabinowitch, Kateřina Šedá, Otto Zetko

Kuratorzy: Maria Anna Potocka, Delfina Jałowik

Koordynator: Dominika Mucha

Czas trwania wystawy: od 12.5.2020

Miejsce: Budynek A, poziom -1

źródło: materiały prasowe MOCAK