W dzielnicy Nauryzbaj w kazachskim mieście Ałmaty, na terenie osiedla Tau Samal, powstał dom, który wymyka się definicji klasycznej rezydencji rodzinnej. To przestrzeń zaprojektowana nie wokół trendów czy jednego stylu estetycznego, lecz wokół codzienności jej mieszkańców. Projekt autorstwa studia NESSO INTERIORS pokazuje, że współczesny dom może być jednocześnie funkcjonalny, emocjonalny i głęboko osobisty.
Dom o powierzchni 400 mkw. powstał w wyniku przebudowy istniejącego parterowego budynku. Rozbudowa o dodatkową kondygnację była jednak jedynie punktem wyjścia. Kluczowe okazało się stworzenie nowej logiki przestrzeni – płynnej, intuicyjnej i odpowiadającej rytmowi życia pięcioosobowej rodziny oraz jej zwierząt.
Za projekt odpowiadają projektantki Tansholpan Kenessova i Indira Aidarbekova, które postawiły sobie za cel stworzenie wnętrza, w którym różne potrzeby i indywidualne scenariusze życia mogą współistnieć bez konfliktu.
„W tym projekcie nie chciałyśmy opierać się na jednym konkretnym stylu czy wizualnym odniesieniu. Najważniejsze było wsłuchanie się w rodzinę – jej codzienność, przyzwyczajenia i sposób życia. Chciałyśmy stworzyć przestrzeń, która nie jest statyczna ani wystylizowana, lecz żyje razem z mieszkańcami” – mówi Tansholpan Kenessova.
Już od wejścia uwagę przyciągają intensywnie czerwone drzwi, które stają się mocnym akcentem kompozycyjnym. Kolor ten subtelnie powraca także w innych częściach domu, przełamując spokojną bazę złożoną z naturalnego drewna, jasnych ścian i miękkich tkanin. Przeszklone wahadłowe drzwi w strefie wejściowej wpuszczają światło w głąb domu, budując poczucie otwartości i lekkości.
Parter jako przestrzeń spotkań
Układ pierwszej kondygnacji oparto na systemie połączonych ze sobą przestrzeni, które spina okrężny korytarz. Dzięki temu domownicy mogą swobodnie poruszać się po wnętrzu, a granice pomiędzy poszczególnymi funkcjami pozostają płynne.
Centralnym miejscem domu jest otwarta strefa dzienna obejmująca kuchnię, jadalnię i salon. Kuchnię zaprojektowano zgodnie z codziennymi przyzwyczajeniami właścicielki – zlewozmywak umieszczono przy oknie, a większość systemów przechowywania ukryto za minimalistycznymi frontami. Pojawiła się tu także dyskretnie schowana spiżarnia.
Mocnym elementem kompozycyjnym jest okap wykończony ręcznie wykonywanymi płytkami przygotowanymi przez kazachskich ceramików z pracowni Faski. Odcienie głębokiego burgundu i nasyconego błękitu powstały w procesie eksperymentowania z dostępnymi szkliwami, dzięki czemu detal zyskał unikatowy charakter.
Wyspa kuchenna naturalnie integruje domowników i zamienia kuchnię w centrum codziennych interakcji. Otwarte półki z ceramiką, książkami i roślinami nadają wnętrzu ciepła i autentyczności.
Salon i jadalnię oddzielono za pomocą architektonicznych portali, które porządkują przestrzeń, nie odbierając jej spójności. W części wypoczynkowej dominuje spokojna paleta kolorystyczna, miękkie światło i naturalne materiały.
Szczególną rolę odgrywa tutaj monumentalny gobelin autorstwa braci Liba, który harmonijnie wpisuje się w kolorystykę wnętrza. Sztuka nie pełni w tym domu funkcji dekoracji – jest integralną częścią codzienności mieszkańców.
Wnętrze budowane wspomnieniami
Właścicielka domu jest artystką, dlatego jej obrazy naturalnie przenikają do wnętrza, dialogując z przedmiotami przywiezionymi z podróży oraz odrestaurowanymi vintage’owymi elementami. Dom nie sprawia wrażenia „gotowego produktu” – raczej żywego organizmu, który dojrzewa wraz z rodziną.
Na parterze znalazła się również prywatna pracownia właścicielki. Przestrzeń do pracy i twórczości ulokowano przy dużym oknie zapewniającym naturalne światło. Sztaluga, obrazy, ramy i materiały plastyczne stały się częścią aranżacji, tworząc atmosferę kreatywnego atelier.
Wnętrze subtelnie opowiada również historię właściciela domu – pasjonata kolarstwa. Kolekcja medali z zawodów została wyeksponowana w sposób naturalny i niewymuszony, stając się osobistym detalem wpisanym w architekturę domu.
Prywatna część parteru została zaprojektowana jako spokojna strefa master. Składają się na nią sypialnia, garderoba przechodnia oraz prywatna łazienka. Stonowane kolory, miękkie tkaniny i delikatna geometria ścian budują atmosferę wyciszenia i komfortu.
Piętro stworzone dla dzieci
Druga kondygnacja została w całości podporządkowana dzieciom. Każdy z pokoi odpowiada osobowości swojego mieszkańca, jednocześnie zachowując spójność z resztą domu.
Pokój najstarszego syna odzwierciedla jego dynamiczne zainteresowania – od kolekcjonowania sneakersów i figurek po rozwijanie własnej marki odzieżowej oraz grę na gitarze. Wnętrze ma bardziej wyrazisty charakter, z ciemniejszymi akcentami i otwartymi modułami ekspozycyjnymi.
Pokój starszej córki inspirowany jest światem mody i beauty. Zaprojektowano tu dedykowaną strefę makijażową oraz rozbudowane systemy przechowywania. Neutralna kolorystyka z zielonymi akcentami tworzy spokojne tło dla codziennych rytuałów i eksperymentowania ze stylem.
Najbardziej artystyczny charakter ma przestrzeń najmłodszej córki. Jasne drewno, ciepłe beże i ręcznie namalowany akwarelowy portret nad łóżkiem budują niezwykle osobisty klimat. Obok dużego biurka pełnego kredek, pędzli i szkicowników znalazł się wiszący fotel-kokon – miejsce odpoczynku, słuchania muzyki i gry na harmonijce.
Dom zaprojektowany także dla zwierząt
Od początku projekt zakładał stworzenie przestrzeni przyjaznej wszystkim domownikom – również zwierzętom. Rozwiązania dla kota, psa i papugi zostały zintegrowane z architekturą w sposób niemal niewidoczny.
Dla kota zaprojektowano system przejść, półek i ukrytych miejsc odpoczynku wbudowanych w ściany oraz meble. Legowisko psa umieszczono w pobliżu wspólnej strefy dziennej, dzięki czemu zwierzę pozostaje częścią rodzinnego życia.
Szczególną uwagę poświęcono również miejscu dla papugi. Klatkę ustawiono w pobliżu naturalnego światła, jednocześnie chroniąc ją przed przeciągami i nadmiernym hałasem. Całość potraktowano jako integralny element aranżacji.
Ważne było także zachowanie wizualnego porządku – miski, akcesoria i zapasy karmy zostały ukryte w zabudowach meblowych, dzięki czemu wnętrze pozostało harmonijne i spokojne.
Funkcjonalność ukryta w detalach
Jednym z najbardziej praktycznych rozwiązań zastosowanych w domu jest zintegrowany zsyp na pranie. Ukryto go w zabudowie na piętrze i połączono bezpośrednio z pralnią znajdującą się na parterze, co znacząco usprawnia codzienne funkcjonowanie rodziny.
Projektanci zadbali również o dyskretną integrację systemu klimatyzacji w strefach wspólnych. Mimo ograniczeń konstrukcyjnych udało się ukryć instalacje bez konieczności obniżania wysokości sufitów.
Ta realizacja pokazuje, że współczesny dom nie musi być jedynie estetycznym obiektem. Może stać się przestrzenią, która odpowiada na codzienne potrzeby, przechowuje wspomnienia i ewoluuje razem z mieszkańcami. W projekcie studia NESSO INTERIORS architektura nie dominuje nad życiem – staje się jego naturalnym przedłużeniem.
Project: Tansholpan Kenessova Indira Aidarbekova – NESSO INTERIORS
Zdjęcia: Roman Yakunin, Sofiya Klyonova
Styl: Aizhan Abdullina
Zobacz również: Architektura | Kuchnia | Łazienka | Wnętrza | Kazachstan
