Ewa Bone, Ewa Kozubal, Halina Parapetowa, 2024, obiekt, fot. Rafał Sosin

OKNOPLAST FOR ART Wystawa pokonkursowa w MOCAK-u

Dzieło sztuki jest oknem na ten świat, którego sami z siebie nie potrafimy dostrzec – Maria Anna Potocka inaugurowała tymi słowami współpracę między Muzeum a firmą OKNOPLAST. Co dzisiaj widzimy z okien które wygrały drugą edycję konkursu OKNOPLAST FOR ART?

Mechaniczne ramię uporczywie przekreśla napis „WAR” na szybie. Drugie ramię usuwa gąbką to przekreślenie. W ten sposób Michał Rejner, laureat pierwszego miejsca w konkursie OKNOPLAST FOR ART komentuje współczesną rzeczywistość z której nie jesteśmy w stanie usunąć wszechobecnego zagrożenia wojną. Z kolei z sąsiedniego okna spogląda na nas sympatyczna babcia, oparta o poduszkę. To praca „Halina parapetowa” duetu Ewy Bone i Ewy Kozubal, które zajęły drugie miejsce. To tylko dwie, z pięciu prac prezentowanych na pokonkursowej wystawie.

Otrzymaliśmy mnóstwo zgłoszeń konkursowych i wyjątkowych projektów, które przyciągnęły naszą uwagę w OKNOPLAST oraz zaskoczyły jurorów. Nasz flagowy produkt – okno – nadal zadziwia nas różnorodnością kreatywnych interpretacji –  mówi Magdalena Cedro-Czubaj, szefowa marketingu OKNOPLAST.

Tegoroczny OKNOPLAST FOR ART jest drugą edycją międzynarodowego konkursu organizowanego przez MOCAK oraz Grupę OKNOPLAST. Zadanie konkursowe, podobnie jak w poprzedniej edycji, polegało na wykonaniu projektu pracy w dowolnej technice wpisującego się w konstrukcję okna. Artyści z Polski i zagranicy nadesłali prawie 300 projektów. Komisja pod przewodnictwem prof. Andrzeja Bednarczyka w składzie Edyta Kurpiel-Placek, Małgorzata Potocka, Maria Anna Potocka oraz Andrzej Starmach wskazała trzech laureatów oraz przyznała dwa wyróżnienia.

Pierwsze miejsce i nagrodę w wysokości 7000 euro otrzymał Michał Rejner, malarz i twórca instalacji. Druga nagroda trafiła do duetu artystycznego w składzie Ewa Bone i Ewa Kozubal, natomiast trzecia została przyznana Marcie Ciołkowskiej. Wyróżnienia otrzymali Vitalii Shupliak oraz Monika Maurycy. Wszystkie zwycięskie prace poruszają tematy związane z aktualnymi problemami społecznymi.

Na wystawie można zobaczyć pięć realizacji wraz z projektami. Prace należą do kolekcji Grupy OKNOPLAST.

Michał Rejner, Niepokojąca zależność, 2024, obiekt, fot. Rafał Sosin

Biogramy artystów i artystek

Michał Rejner (1995) – punktami wyjścia do artystycznej refleksji często są dla niego tematy społeczne. W swoich pracach porusza problemy wykluczenia, nietolerancji rasowej, utraty godności przez jednostkę ludzką, nierówności ekonomicznych, bezdomności czy samotności. Mając na celu wzmocnienie wydźwięku dzieł – artysta posługuję się zróżnicowanymi mediami i technikami. Korzysta w równej mierze z wartości płaszczyzny i sugestywności artystycznej instalacji. W pracach przestrzennych sięga po przedmioty wyciągnięte z życia innych ludzi i wykorzystując proces twórczy, zainspirowany konkretnym miejscem i problemem, przeobraża je w conceptual sculptures. W swoich instalacjach porusza tematy bliskie każdemu człowiekowi, stawiając go w bliskim kontakcie z dziełem – poprzez dotyk i energię swoich prac zaprasza widza do poznania ich idei, jak i doświadczeń z materiałem. Traktuje otwartość na eksperymentalne praktyki warsztatowe oraz gotowość do „chwytania inspiracji na gorąco” jako niezbędne składowe elementy swojej praktyki twórczej.

Ewa Bone (1977) – absolwentka Akademii Sztuk Pięknych w Poznaniu (2003), dyplom z wyróżnieniem w pracowni prof. Wojciecha Kujawskiego. W latach 2003-2004 asystentka w pracowni rzeźby Mirosława Bałki.

Ewa Kozubal (1978) – absolwentka Akademii Sztuk Pięknych w Poznaniu (2004), dyplom z wyróżnieniem w pracowni prof. Jana Berdyszaka, wyróżnienie za najlepszy dyplom w konkursie im. Marii Dokowicz.

Artystki od 2000 r. tworzą duet artystyczny. Wyrażają się poprzez rzeźbę, instalację, happening. Współautorki czterech Festiwali Sztuk Audiowizualnych w Tucznie, reżyserki licznych warsztatów twórczych i wydarzeń kulturalnych w strefie miejskiej. Kilka lat współpracowały z KontenerArt w Poznaniu oraz alternatywnymi teatrami przy realizacji scenografii i happeningów. Autorki figury Rzecznika prasowego na Bulwarze w Gorzowie Wielkopolskim, zwanego powszechnie Januszem Gorzowskim i pomnika Krzysztofa Jarzyny ze Szczecina Szefa Wszystkich Szefów stojącego na terenie Łasztowni w Szczecinie.

Marta Ciołkowska (1993) – artystka wizualna, twórczyni wideo, instalacji, rzeźby i grafiki, zgłębiająca tematykę wpływu człowieka na środowisko oraz wpływu rozwijającej się technologii na współczesnego człowieka. Absolwentka Architektury Wnętrz na Akademii Sztuk Pięknych im. Strzemińskiego w Łodzi (2017), studiowała także na Akademii Sztuk Pięknych w Katanii. W ostatnich latach brała udział w różnorodnych wystawach i festiwalach krajowych i międzynarodowych. Jej prace były pokazywane m.in. w: Muzeum Sztuki Współczesnej MACRO w Rzymie, Instytucie Sztuki i Kultury w Barcelonie. Była rezydentką PLAN8T Artist/Architect In Residence (P8AIR) (Changsha, Chiny), Cittadellarte Fondazione Pistoletto – UNIDEE Residency Programs (Biella, Włochy), KARP Residency (Kamina – Lomé, Togo), Tiliade Association (Oasis Des Âges, Francja) i GugArt2024 Guido Gobino (Turyn, Włochy). Jej prace pojawiały się w licznych katalogach i publikacjach, na wystawach zbiorowych i indywidualnych.

Monika Maurycy (1994) – absolwentka Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie na kierunku Scenografia. Zajmuje się tkaniną artystyczną, fotografią i grafiką. W obszarze jej zainteresowań znajdują się zagadnienia takie jak: pozycja kobiet we współczesnym świecie, kondycja ludzka, relacja człowiek – natura. Prowadzi małą autorską markę odzieżową, w ramach której szyje ubrania i akcesoria z materiałów pozyskanych z drugiego obiegu. Współpracowała m.in. z Galerią Labirynt w Lublinie, Teatrem KTO w Krakowie, Teatrem Nowym w Łodzi.

Vitalii Shupliak / Віталій Шупляк (1993) – mieszka w Berlinie, pracuje głównie z wideoinstalacją, malarstwem i performance. Studiował sztuki piękne we Lwowie, Gdańsku, Poznaniu i Brunszwiku. W swoich pracach bada potencjał wolnej ekspresji w tworzeniu nowych wartości, stosując metody przenikania rzeczywistości oraz wirtualności, koncentrując się na migracji, tożsamości i kwestiach granicznych.

źródło: materiały organizatora

Czytaj też: Sztuka | Kultura | Kraków | Ciekawostki | Wystawa | whiteMAD na Instagramie