Wiosna sprzyja eksploracji zielonych terenów. I nie trzeba jechać daleko, by wypocząć na łonie natury. Park Kazimierzowski znajduje się na Skarpie Warszawskiej. Wyróżniającym go elementem jest gigantyczna lampa, która jest zarazem półką na książki.

W Parku Kazimierzowskim przeprowadzono dużo nasadzeń. Kwiaty teraz kwitną dlatego to dobry moment na spacer. Park Kazimierzowski, o powierzchni ponad 4 ha, leży malowniczo na stromej Skarpie Warszawskiej. Rozciąga się między murem okalającym teren Uniwersytetu Warszawskiego i Kościołem Wizytek a ulicami Oboźną, Browarną i Karową. Skarpa osiąga w tym miejscu najwyższą w Warszawie wysokość względną (25 metrów). Wzdłuż górnej krawędzi przy ogrodzeniu Uniwersytetu i dalej na tyłach kościoła biegnie alejka, z której roztacza się widok na leżący poniżej teren parku.

Teren Parku Kazimierzowski został wpisany do rejestru zabytków w 1984 r. W obecnej postaci utworzono ten park w latach 60. XX w., ale teren o charakterze ogrodu funkcjonował w tym miejscu już w latach 1636-1641, kiedy to Władysław IV zbocze skarpy i teren pod nią przeznaczył na zwierzyniec. Był to wówczas jeden z najświetniejszych ogrodów warszawskich, wyposażony w groty, fontanny, altany i rzeźby. Po poważnych zniszczeniach, jakim uległ podczas wojen szwedzkich, odbudowany został w latach 1728-1731. W 1765 r. tereny te zostały przejęte przez Szkołę Rycerską i do końca XVIII w. pozostawały niezagospodarowane. Nieużytek poprzecinany nieregularnym układem cieków, stawów i mokradeł zasilanych ze źródeł podskarpowych, wykorzystywano m.in. do wypasu bydła. W 1809 r. powstała Szkoła Lekarska i wówczas założono tu ogród botaniczny. Następnie teren znalazł się w rękach Uniwersytetu Warszawskiego, wówczas ogród na skarpie był starannie utrzymywany. W latach międzywojennych prowadzono tu ogród farmakognostyczny Wydziału Lekarskiego UW.

Na terenie parku znajduje się pomnik upamiętniający nauczycieli Tajnej Organizacji Nauczycielskiej, powstałej w 1939 r., a przede wszystkim wszystkich tych, którzy zginęli z rąk okupanta prowadząc tajne komplety. Szacuje się, że była to liczba około 10 tys. nauczycieli. Monument wykonany przez Antoninę Wysocką-Jończak przedstawia rozłożony uczniowski zeszyt, pomysłodawcą pomnika był Jerzy Szczurowski, syn nauczycielki TON-u.

Dzięki mieszkańcom zgłaszającym pomysły w ramach Budżetu Partycypacyjnego w 2016 r. powstało miejsce z półkolistymi „ławkami obywatelskimi”, stojakami rowerowymi i dużą lampą będącą w założeniu jednocześnie półką na książki do wymiany (abażur lampy naprawiony zostały w zeszłym roku). Projekt zrealizował Zarząd Terenów Publicznych.

Staw w parku stanowi jedno z ostatnich w Śródmieściu miejsc rozrodu objętego ochroną płaza – ropuchy zielonej. Z tego względu dokładne oczyszczenie zbiornika przeprowadzone będzie późną jesienią, bowiem wykonanie prac wymaga całkowitego spuszczenia z niego wody. Wiosną i latem prowadzone będą prace porządkowe polegające na zbieraniu z dna i powierzchni wody śmieci, liści i gałęzi. W celu poprawy kondycji płytkiego zbiornika i zapewnienia w nim stałego poziomu wody, w szczególności w okresie rozrodczym ropuchy zielonej, uzupełniany on będzie wodą z sieci miejskiej.

Czytaj też: Ekologia | Park  | Warszawa | whiteMAD na Instagramie

źródło: Zarząd Zieleni Miejskiej m.st. Warszawy