Piotr Uklański to pierwszy polski, żyjący artysta, którego dzieło zostało sprzedane za milion dolarów. Na Zachodzie jego obrazy biją rekordy. Prace Uklańskiego są wystawiane w najbardziej prestiżowych instytucjach kultury jak m.in. nowojorskie MoMA i Guggenheim Museum czy Tate Modern w Londynie. W DESA Unicum od 1 marca oglądać można obraz bez tytułu (Bitwa pod Laskami 1914) z 2010 roku. Dzieła Uklańskiego pojawią się w towarzystwie prac artystów, którzy debiutowali po 1989, m.in. Wilhelma Sasnala, Rafała Bujnowskiego i Marcina Maciejowskiego.
Wątki z polskiej historii to tematy chętnie podejmowane przez Piotra Uklańskiego. Prace dotyczące jej wizualnej interpretacji niejednokrotnie wywoływały skandale. Prezentowany na wystawie w DESA Unicum obraz nawiązuje do bitwy pod Laskami, stoczonej w 1914 roku przeciwko Rosjanom. Biało-czerwone barwy pokrywające obraz kojarzą się z barwami narodowymi. Z drugiej strony praca wywołuje skojarzenia z walką i śmiercią. W takim kontekście obraz może być odbierany jako biała powierzchnia, po której spływa krew. Nie jest to jedyne dzieło Uklańskiego podejmujące tematykę konfliktów zbrojnych z udziałem Polaków. W ostatnich latach artysta ponownie odniósł się do tematu odzyskania niepodległości przez Polskę – wykonując 11 listopada 2016 roku serię fotografii Marszu Niepodległości, w których utrwalił sposoby upamiętniania historii w przestrzeni publicznej.

Bez tytułu (Bitwa pod Laskami, 1914), 2010 r.

W inny, ale równie celny sposób na rzeczywistość patrzy Rafał Bujnowski. Artysta ceniony jest zarówno przez szeroką publiczność jak i kolekcjonerów. Uhonorowany za całokształt twórczości prestiżową nagrodą im. Jana Cybisa, znalazł się, obok m.in. Wojciecha Fangora czy Jerzego Nowosielskiego, w gronie najlepszych polskich malarzy. Bujnowski dokumentuje przemianę dzieła sztuki w reklamę lub przedmiot. Wykonane przez niego obrazy realistycznie przedstawiają, albo wręcz przypominają np. cegły czy deski, będące jednocześnie odbierane jako przykłady malarstwa abstrakcyjnego. Jednym z najbardziej znanych cykli stworzonych przez artystę jest słynna seria 33 portretów Jana Pawła II. Jeden z nich pojawi się na wystawie „Sztuka Współczesna. Nowe Pokolenie po 1989″. Druga z prac, którą będzie można oglądać pochodzi z kolei z cyklu, na którym artysta ukazuje portrety domów jednorodzinnych w Graboszycach. Cykl to efekt malarskich poszukiwań, które Rafał Bujnowski prowadził w najbliższym otoczeniu. Rejestrując banalne, pospolite elementy polskiej rzeczywistości, sprowadził je do roli symbolu wspólnego doświadczenia wizualnego.
Z kolei Jadwiga Sawicka to autorka zarówno obrazów jak i obiektów oraz instalacji tekstowych. Do jej najsłynniejszych „obrazów pisanych” należy „Nawracanie, Tresowanie, Oswajanie” z 1998 roku. Prace Sawickiej znajdują się w zbiorach m.in. Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie czy Zachęty – Narodowej Galerii Sztuki. „Czyli płacz jest zbawienny dla ciała…” z 1996 roku to obraz, który będzie można zobaczyć podczas wystawy.
Na wystawie Sztuka Współczesna. Nowe Pokolenie po 1989 zobaczymy również prace innych topowych twórców takich jak m.in.: Norman Leto, Radek Szlaga, Honza Zamojski, Tymek Borowski czy Bownik.
Przykładowe dzieła Piotra Uklańskiego: