Anna Bera znalazła się wśród 39 projektantek i projektantów wyselekcjonowanych do udziału w sekcji Greenhouse Stockholm Furniture & Light Fair. Jej najnowsza kolekcja Fossils zostanie zaprezentowana w Sztokholmie w dniach 6-10 luty 2018, a także w dniach 17-22 kwietnia w ramach SaloneSatellite w Mediolanie.

Meble z kolekcji Fossils wymagają pewnej dozy zaangażowania. Użytkownik nie pozostaje wobec nich obojętny, musi badać i dotykać, aby z nich skorzystać. Kolekcja składa się z ręcznie rzeźbionej szafki i stolika kawowego, wykonanych z litego dębu. Forma obiektów odnosi się do kształtu skamielin, które stały się inspiracją dla powstania projektu. W skład kolekcji wchodzi także zestaw naczyń ceramicznych z czerwonej gliny. Otwory w blacie stołu zostały tak zaprojektowane, by można było wkładać w nie naczynia. Kształty poszczególnych mis, podstawek i kubków pasują do konkretnych otworów. Wymienna zastawa dostępna jest w kilku wariantach, różniących się funkcją, rozmiarem i wysokością w stosunku do blatu stołu. Użytkownik może zmieniać ustawienia zależnie od potrzeb, dopasowując naczynia do różnych otworów.
Projektantka skupia się nie tylko na formie przedmiotu, ale także na wrażeniach dotykowych oraz sposobach interakcji z obiektem. Interesuje ją tworzenie przedmiotów, które nie są obojętne emocjonalnie dla użytkownika. Dlatego poszukuje w przyrodzie takich cech, które sprawiają, że oddziałuje ona na człowieka w silny sposób, jak różnorodność skali, fraktalność, wielość detali czy dynamiczne światło.
Od jakiego czasu prace Anny Bery są inspirowane obiektami z natury. Na początku procesu artystka tworzy kolekcję przedmiotów znalezionych, które z jakichś przyczyn – czasem na tym etapie jeszcze niezrozumiałych – zachwycają ją i fascynują; ze względu na kształt, budowę, teksturę czy kolor. Następnie bada je, stara się zrozumieć, jakie ich atrybuty są tak poruszające. Ostatecznie wybrane cechy odzwierciedla w obiektach wykonywanych w drewnie. To podejście jest oparte na przekonaniu, że wszstko już istnieje i jest dobre. Skupiając się na najmniejszych przedmiotach, podniesionych z ziemi, projektantka nadaje im znaczenie, docenia je, takimi, jakimi są.