Władze Warszawy ogłosiły wyniki konkursu na projekt koncepcyjny pomnika Bitwy Warszawskiej 1920. Spośród 58 zgłoszonych projektów jury za najlepszą uznało koncepcję przygotowaną przez Mirosława Nizio z pracowni Nizio Design International.

Konkurs architektoniczno-rzeźbiarski na koncepcję pomnika Bitwy Warszawskiej 1920 został ogłoszony w grudniu 2019 roku przez Biuro Stołecznego Konserwatora Zabytków. Wzięło w nim udział 58 projektów.

Pomnik Bitwy Warszawskiej 1920 ma formę, która ma przywodzić na myśl wskazówkę zegara słonecznego. Licząca 23 metry wysokości rzeźba ma być zatopiona w zieleni i otoczona fontanną. Pracownia Mirosława Nizio zinterpretowała formę tak, że obrócenie bryły w kierunku rzeciwnym do ruchu wskazówek zegara, są symbolem odwrócenia biegu historii dzięki czynom oraz odwadze Polaków, a także zwycięstwa nad niemożliwymi do pokonania siłami czasu i historii. Ramy urbanistyczne dla pomnika tworzą dwa modernistyczne bloki leżące na Osi Stanisławowskiej w powiązaniu z gwiaździstym układem Placu na Rozdrożu. Kształt pomnika sprawia, że ten zdaje się być zatrzymany w ruchu. 

Zupełnie jakby w obrót wprawiły go dwie przeciwstawne siły, które mogą być rozumiane jako Wschód i Zachód, ciemność i blask – czytamy w opisie projektu pomnika.

Kontrastów jest tutaj więcej. Monumentalna rzeźba składa się ze zderzonych ze sobą elementów o dwóch rodzajach faktur: ciemniejszej i chropowatej, która dominuje w dolnej części. Drugą, górną część stanowi fragment o jaśniejszej i gładszej formie. Symboliczne zestawienie dwóch płaszczyzn daje wrażenie dynamizmu. 

Pomnik Bitwy Warszawskiej

Pomnik Bitwy Warszawskiej projektu Nizio Design International

Tuż obok zbudowana ma zostać fontanna w formie okręgu, którą przecina 12 linii. Ta liczba odwołuje się wprost do cyklu kalendarzowego i upływania czasu. Ma być to także symbol harmonii, pełni i jedności. Zabieg ten jest również odwołaniem do ogólnoeuropejskiego aspektu Bitwy Warszawskiej, jako wydarzenia, które zmieniło bieg historii. Woda obecna na całej powierzchni to żywa materia i czynnik twórczy. To też nawiązanie do symboliki polskich rzek, w tym Wisły, które w 1920 roku stanowiły kluczową linię obronną, pozwalającą na wyprowadzenie kontrofensywy. 

Przygotowany projekt zakłada stworzenie miejsca, które będzie pozbawione barier architektonicznych. Teren ten ma także pełnić funkcję rekreacyjną. Warszawiacy i turyści będą mogli tutaj nie tylko wspominać heroiczny wyczyn Polaków sprzed wieku, ale też po prostu odpocząć ciesząc się wolnością. Projekt przewiduje możliwość wyświetlania pokazów multimedialnych i projekcji na ekranie wodnym fontanny. Koncepcja zakłada także wprowadzenie małej architektury oraz roślinności – im bliżej do obelisku, tym roślinność będzie wyższa i bujniejsza, rozkwitając i wybuchając zielenią w miejscu zetknięcia z monumentem. 

Za wybór projektu odpowiadał sąd konkursowy, w którego skład weszli przedstawiciele m.in. Miasta St. Warszawy, MKiDN, Stowarzyszenia Architektów Polskich, Towarzystwa Urbanistów Polskich, architekci i naukowcy. Praca sędziów została wsparta wiedzą ekspertów: Joanny Mytkowskiej (MSN), Hanny Wróblewskiej (Zachęta), Agnieszki Tarasiuk (Królikarnia), Bartka Skaldawskiego (NID), Jakuba Lewickiego (MWKZ).

Czytaj więcej: Warszawa | Zabytek | Murale

Publikacja przygotowana została w budynku PKO Rotunda, gdzie na jeden dzień przenieśliśmy siedzibę redakcji whiteMAD. Naszą relację z tej wizyty przeczytacie w artykule klikając tutaj.

źródło: Nizio Design International