W Muzeum Designu w Londynie można zobaczyć wspólną prezentację nowego pokolenia projektantów. Projekt Discovered („Odkryte”) to efekt pracy 20 projektantów z 16 krajów, których zadaniem było zaprojektowanie mebli, przedmiotów i rzeźb z drewna. Powstała seria przedmiotów to wspólny projekt Stowarzyszenia Handlowego Amerykańskiego Przemysłu Drewna Liściastego (AHEC) oraz magazynu Wallpaper*.

Dzieła zebrane na wystawie to swego rodzaju zapis osobistych refleksji na temat doświadczeń z okresu pandemii, a jednocześnie odskocznia dla nowych twórców po szczególnym roku, w którym tradycyjne możliwości ekspozycji były niedostępne.

Do projektu młodzi projektanci wybrani zostali na podstawie dorocznie publikowanej przez magazyn Wallpaper* listy absolwentów kierunków artystycznych, a także na bazie wskazań Stowarzyszenia AHEC. W ramach przedsięwzięcia podjęli oni współpracę z doświadczonymi mentorami w dziedzinie projektowania oraz rozsianymi po całym świecie warsztatami produkcyjnymi współpracującymi z AHEC. Zadaniem twórców było wykonać przedmioty z jednego z trzech wysoce odnawialnych gatunków amerykańskiego drewna liściastego: amerykańskiego czerwonego dębu, wiśni oraz miękkiego i twardego klonu.

Przez cały czas trwania projektu projektanci byli wspierani przez mentorów, w tym redaktorkę naczelną magazynu Wallpaper*, Sarę Douglas, Davida Venables, dyrektora AHEC na Europę, a także rozsianych po całym świecie projektantów, takich jak Tomoko Azumi, Nathan Yong, Adam Markowitz, a także Polkę, Marię Jeglińską-Adamczewską.

Jesteśmy zachwyceni współpracą z magazynem Wallpaper*, która pozwoliła zaangażować i zainspirować kolejne pokolenie utalentowanych projektantów. Discovered to dla nas wyjątkowa okazja, ponieważ po raz pierwszy łączymy siły z innymi biurami regionalnymi AHEC w ramach wspólnego projektu kreatywnego. We współpracy z redakcją magazynu Wallpaper* wybraliśmy niezwykle ciekawą grupę projektantów z 16 krajów świata – powiedział David Venables, dyrektor AHEC na Europę.

Od 13 września do 10 października 2021 roku, w tym podczas trwania Festiwalu Designu w Londynie, prace 20 projektantów będzie można oglądać w atrium Muzeum Designu na parterze. Wystawa podkreśla kreatywność członków grupy i wszechstronność wybranych przez nich materiałów.

W celu rozwinięcia koncepcji kreatywnych uczestników poproszono o swobodne przemyślenie własnych doświadczeń związanych z życiem i pracą w okresie pandemicznej izolacji, odpowiadając tym samym na zagadnienia związane z dotykiem, refleksją i siłą. Kolejnym krokiem w procesie było oparcie się na tych przeżyciach i przekształcenie ich w przedmioty, które nawiązywać miałyby do relacji funkcjonalnych i emocjonalnych z przedmiotami codziennego użytku. Wśród rozważanych zagadnień znalazły się takie idee jak tożsamość i dziedzictwo kulturowe, rodzinne i społeczne rytuały, wywołana pandemią potrzeba adaptacji, a także niezbywalny komfort dotyku.

W tym projekcie chodziło o przynależność i tożsamość. To było naprawdę osobiste doznanie, oparte na podstawowych ludzkich potrzebach. Z kolei użyte w projekcie gatunki drewna podkreślają, jak ważny jest ten surowiec w naszej obecnej sytuacji. Drewno uosabia to, co czuliśmy podczas pandemicznego zamknięcia – brak kontaktu, dotyku, ciepła oraz emocjonalnego komfortu – powiedziała Maria Jeglińska-Adamczewska, mentorka projektantów z Europy i Ameryki Południowej.

Podejście to zaowocowało niezwykle zróżnicowanym wyborem tematów, wśród których znalazły się meble użytkowe, takie jak szafki, stoły czy krzesła, ale też bardziej abstrakcyjne rzeźby inspirujące do refleksji. W całości projekt Discovered pokazuje, w jaki sposób doświadczenie odosobnienia zainspirowało osobistą i twórczą podróż każdego projektanta w tym niezwykłym czasie dla jednostki, branży i całego świata.

Projektanci i projekty ich autorstwa:

Sizar Alexis – Lahmu

Eskilstuna, Szwecja

Drewno: amerykańska wiśnia, opalany czerwony dąb amerykański

Przeżywszy wojnę w Iraku w latach 90-tych XX wieku, w trakcie pandemii Sizar wyobrażał sobie swój dom jako bunkier, chroniący rodzinę i nowo narodzonego syna. Poruszony podobieństwem między własnymi doświadczeniami z dzieciństwa a doświadczeniami jego małego syna, tworzone przez niego rzeźby charakteryzują się surowymi, monolitycznymi formami i bezruchem. Masywne twory służą jako stoliki kawowe lub taborety, a łącznie jako ława lub niski kredens, co zainspirowane zostało architekturą bunkra. Alexis zdecydował się na wybór dwóch kontrastujących gatunków drewna: jedna połowa jego kreacji wykonana jest z amerykańskiej wiśni, która cechuje się ciepłem, a druga z czerwonego dębu amerykańskiego, którego wierzchnia część poddana została opaleniu.

Discovered


Isabelle Baudraz – Presences

Lozanna, Szwajcaria / Ateny, Grecja

Drewno: amerykańska wiśnia

Walcząc z poczuciem odosobnienia, w zaprojektowanych przez Baudraz przedmiotach odtworzone zostały połączenia dotykowe i emocjonalne. Zainspirowana ideą wprowadzenia naturalnych ruchów i form do domu, projektantka stworzyła kolekcję dwóch podwieszanych karuzel, biurko, a także mocowaną do ściany instalację, której celem jest budowanie chwil opartych na dotyku podczas okresów odosobnienia. Przedmioty zostały wykonane z amerykańskiej wiśni. – To był wybór instynktowny – powiedziała projektantka. – AHEC dostarczył nam te wszystkie wspaniałe próbki, a kolor wiśni od razu rzucił mi się w oczy, tak samo zresztą jak usłojenie drewna. Spodobał mi się też fakt, że drewno z czasem będzie nabierać głębi kolorystycznej.


Nong Chotipatoomwan – Bańka myślana

Bangkok, Tajlandia

Drewno: amerykański dąb czerwony

Twórczym myśleniem Chotipatoomwan w projekcie kierowała nostalgia za podróżami i kontaktami społecznymi. Fizyczne przejścia zostały zastąpione zmieniającymi się stanami umysłu, a sfera faktyczna została zintegrowana ze sferą psychologiczną za pośrednictwem przestrzeni domowej. Projektantka dokonała analizy mebli wypoczynkowych, wybierając ostatecznie na potrzeby swojego projektu ruch kołyszący, który stał się punktem wyjścia do jej fotela bujanego, oferującego użytkownikowi relaks w połączeniu z powtarzalnym ruchem, które razem budują uważność. Do stworzenia mebla użyła amerykańskiego dębu czerwonego, ponieważ zafascynowało ją usłojenie drewna. – Jest dość wyrazisty, a jednocześnie zainteresowała mnie jego porowatość – powiedziała.

Discovered


Mac Collins – Concur

Newcastle, Wielka Brytania

Drewno: amerykańska wiśnia

Mimo że słowo „izolacja” nabrało negatywnego znaczenia w ciągu ostatniego półtora roku, dla Maca Collinsa jest znaczeniowo pozytywne. – Dla mnie wyraz ten zawsze niósł romantyczne konotacje zadowolenia, spokoju, kontemplacji, a także poczucia wycofania się z rygoru społecznie nakazanej rutyny – wyjaśnia twórca. W okresach narzuconego odosobnienia cennymi towarzyszami codzienności stały się dla projektanta książki, co z kolei zainspirowało go do stworzenia miejsca do czytania i refleksji. Głęboki fotel z podłokietnikami oraz stojak na książki jako „element towarzyszący” zachęca osobę zapadającą w mebel do wyłączenia się z codzienności i skupienia na zadaniu analogowym. Collins wybrał do realizacji swojego zadania amerykańską wiśnię, starając się stworzyć wrażenie miejsca przyjaznego, ciepłego i zapraszającego.


Pascal Hien – Migo 01

Berlin, Niemcy

Drewno: amerykański dąb czerwony

Pandemia okazała się czasem przerwy i refleksji, zwiększenia samo-obecności we własnym środowisku – mówi Hien. Jego przedmiot to wielofunkcyjny taboret, który jest wynikiem refleksji w czasie zmian i niepewności, nauki adaptacji i wyłączania się z szybkiego tempa życia. Stołek reprezentuje ciągle zmieniające się życie: – Można się do niego dostosować na różne sposoby, nie ma przodu ani tyłu, nie ma prawidłowego czy nieprawidłowego sposobu jego użycia. Mebel okazuje się pomocnikiem w dowolnym miejscu domu, lub w jakimkolwiek innym miejscu, gdzie można usiąść. Projektant wybrał czerwony dąb amerykański z uwagi na wytrzymałość surowca, a jego pomysł kreatywny zakłada racjonalne wykorzystanie drewna: każdy stołek wykonany jest z pojedynczej deski czerwonego dębu (co zapewnia spójność usłojenia), a jego elementy mocowane są na jaskółczy ogon. Mieszkając z rodziną w okresie pandemii, Hien zaangażował swoich bliskich w testowanie swojego dzieła, po raz pierwszy włączając ich w swoje prace projektowe.

Discovered


Kodai Iwamoto – Pari Pari

Tokio, Japonia

Drewno: amerykański dąb czerwony

W ramach swojego projektu Iwamoto przeprowadził dokumentację zastosowania tradycyjnych technik japońskich, takich jak uzukuri (nadawanie tekstury drewnu poprzez szorowanie) oraz chouna (dłutowanie powierzchni za pomocą adze). Idąc dalej, projektant zaczął eksperymentować bezpośrednio na drewnie, łuszcząc jego warstwy, aby następnie stworzyć warstwy forniru. Te niedoskonale teksturowane panele stały się punktem wyjścia do dalszej analizy, która zaprowadziła projektanta do kształtu okrągłego stołu, wykorzystującego subtelny materiał jako podstawę do stworzenia efektu pnia starego drzewa.


Josh Krute – Toteemi

Helsinki, Finlandia

Drewno: twardy klon amerykański

Zainspirowany totemami (toteemi to po fińsku „totem”), Krute stworzył wielofunkcyjny system przechowywania. W miarę jak przestrzeń domowa była przejmowana przez materiały niezbędne do pracy w domu, Krute rozwinął koncepcję serii pudełek, które można układać w stosy, a w których można przechowywać materiały biurowe i inne małe przedmioty. Pozostałe elementy systemu służą jako stolik boczny, taca lub stołki. W projekcie zastosowano „wargę”, która służy za uchwyt, a każde pudełko pomalowane jest w środku na inny kolor, nadając im w ten sposób wyrazistego charakteru; Krute postawił na twardy klon amerykański z uwagi na jego jasny odcień i łatwość barwienia. Ten modularny system powstał w wyniku analizy przyjemnych w dotyku przedmiotów drewnianych, budek dla ptaków i innych małych konstrukcji, które Krute zoptymalizował w ramach zwartej, praktycznej konstrukcji. – Toteemi dostarcza rozwiązań umożliwiających pogłębianie zależności między życiem a pracą w tym samym środowisku – podsumował autor projektu.


Siyanda Mazibuko – Kumsuka – rozwiń swoją przestrzeń

Johannesburg, RPA

Drewno: termicznie modyfikowany amerykański dąb czerwony

Inspiracją dla dzieła Mazibuko była isicholo, fryzura symbolizująca tożsamość plemienną w niektórych kulturach afrykańskich, a także indlamu, taniec plemienny Zulusów wykonywany podczas uroczystych ceremonii. Autor powiązał te wizualne odniesienia z refleksją dotyczącą zaangażowania, ludzkich zachowań i roli projektowania w życiu ludzi. – Angażowanie się w kontakt z innymi ludźmi jest nieodłączną cechą człowieka – powiedział Siyanda, wskazując to jako źródło swojego projektu: modularnego, warstwowego siedziska, stworzonego na potrzeby przestrzeni publicznych. Do projektu przyjął przy tym praktyczne podejście, zwracając uwagę na ergonomię i funkcjonalność, co pozwoliło stworzyć ławkę złożoną z połączonych ze sobą wąskich kawałków drewna wykonanych z termicznie modyfikowanego czerwonego dębu amerykańskiego – drewna poddanemu działaniu wysokiej temperatury, co pozwoliło na zastosowanie projektu na zewnątrz.


Mew Mungnatee – Lampa Corners

Bangkok, Tajlandia

Drewno: amerykański klon miękki i wiśnia

Pełen emocji projekt Mungnatee to odpowiedź projektantki na relację pomiędzy otaczającymi ją przedmiotami na płaszczyźnie formy, światła i cienia. W tym projekcie twórczyni dokonała analizy tych połączeń za pomocą geometrii. Jej projekty lamp inspirowane pagodami oparte są na konstrukcji, w której żarówka rzuca cień na powierzchnie znajdujące się poniżej dzięki złożonej kompozycji siatkowej wykonanej z drewnianych listewek i wciętych narożników. Projektantka wybrała miękki klon amerykański z uwagi na sposób, w jaki światło odbija się od powierzchni drewna (Drewno ma opalizujący połysk – wyjaśnia), a wiśnię ze względu na doskonałe możliwości barwienia tego gatunku.

Discovered


Trang Nguyen – Dachowy taboret

Ho Chi Minh, Wietnam

Drewno: amerykańska wiśnia, dąb czerwony, klon twardy

W swoim projekcie Nguyen przeanalizowała sposób układania tradycyjnych wietnamskich dachówek, tworząc kolekcję sztaplowanych stołków, które odzwierciedlają sposób, w jaki dachówki nachodzą na siebie i kryją znajdujące się pod nimi konstrukcje łączące. Inspirowany tradycyjną architekturą świątyń i wietnamskimi sukienkami prosty projekt taboretu łączy się za pomocą szpilek wykonanych z kontrastującego drewna, niewidocznych, gdy stołki są ułożone w stos, i widocznych podczas ich użytkowania. – Wybrałam trzy różne gatunki drewna: wiśnię, czerwony dąb oraz klon z uwagi na ich różnice kolorystyczne – wyjaśnia twórczyni. – Wykorzystując dwa gatunki drewna w sposób zupełnie przypadkowy na potrzeby szpilek, a kolejnego gatunku w celu wyprodukowania pozostałej części stołka daję użytkownikom możliwość poznania różnych materiałów w trakcie rozkładania mebli. Ze względu na fakt, że ludzie spędzają więcej czasu w domu, projekt Nguyen ma na celu zapewnienie dodatkowych miejsc do siedzenia, tworząc jednocześnie piękną kompozycję, gdy zestaw nie jest używany.


Alessandra Fumagalli Romario – Studiolo 2.0

Mediolan, Włochy

Drewno: amerykańska wiśnia

Podczas licznych spotkań na Zoomie, spotkań wideo i filmików na żywo na Instagramie, Fumagalli Romario obserwowała wybierane przez ludzi tła, co skłoniło ją do myślenia o znaczeniu przedmiotów jako przedłużenia nas samych: z jednej strony tworzy się wiele granic, a z drugiej granice zanikają, podczas gdy sfera prywatna i publiczna łączą się ze sobą. Przyrównała te miejsca do niewielkich studiów, które można znaleźć w renesansowym malarstwie, i do gabinetów osobliwości. Zainspirowana tym, stworzyła wizualne tło – szafkę umożliwiającą prezentację danej osoby za pośrednictwem przedmiotów, które można wyeksponować lub ukryć. Aby uzyskać efekt zaintrygowania, pionowym płaszczyznom, które dzielą szafkę dodano kątów, co dzięki wykończeniu gradientowemu tworzy to iluzję większej głębi. Odnosząc się do wyboru wiśni amerykańskiej, projektantka powiedziała: – Zależało mi na drewnie, które by mówiło samo przez siebie. Uwielbiam też jego ciepłą barwę. To gatunek, który po ekspozycji na światło szybko zmienia kolor. Dziś to bardzo ważne, aby przedmioty wokół nas przypominały nam o swoim naturalnym pochodzeniu, a jednocześnie z czasem przechodziły zmiany i mutacje.


Taiho Shin – Ikare

Seul, Korea Płd.

Drewno: amerykański klon twardy

Podczas swojej izolacji Shin zauważył, że w „niecodziennych sytuacjach przedmioty pomagają człowiekowi nabrać odporności” i ta myśl posłużyła za podstawę projektu. Kierując się „efektem Ikei” (konsumenci przywiązują większą wagę do produktów, które w jakimś zakresie sami stworzyli), pomyślał o półprodukcie, który użytkownicy mogliby częściowo złożyć, aby wejść z nim w interakcję. Na bazie tego pomysłu stworzył jeden mały stolik, składany dzięki pomysłowemu, ale prostemu systemowi łączenia (bez użycia kleju). Projekt można zwielokrotniać, tworząc układ półek z możliwością układania w stos, a tym samym w elastyczny system dostosowany do różnych przestrzeni. W swoim projekcie zdecydował się na twardy klon amerykański, ponieważ gęstość tego gatunku drewna pozwala na poruszanie łączeniami bez obaw o naruszenie włókien surowca.


Mimi Shodeinde – Biurko Howarda

London, Wielka Brytania

Drewno: amerykański klon twardy

Shodeinde zauważa, że świat pandemii to same nowości: nowe niebezpieczeństwa, nowe sposoby interakcji, życia i pracy. – Projektując meble dla nowego paradygmatu, powinniśmy opierać się na tym, co znane, pocieszające, powinniśmy szukać wolności, połączenia, stabilności i siły – powiedziała. Te właśnie aspekty można znaleźć w jej projekcie: solidne biurko, którego lekkie formy kontrastują z dokładnie wykonaną konstrukcją i masywnością twardego klonu. Projektantka przeanalizowała ogromną pulę odniesień kulturowych, od kompozycji brytyjskiej rzeźbiarki Barbary Hepworth, aż po modernistyczną architekturę Liny Bo Bardi, a nawet aerodynamikę lotu (pilot Howard Hughes zainspirował nazwę zestawu). Wpływy te zbiegły się w falistą sylwetkę – to projekt, który rzuca wyzwanie temu, co znane, a jednocześnie zapewnia poczucie bezpieczeństwa.


Juan Carlos Franco & Juan Santiago Sierra – Ławka Riverside

Kolumbia, Hiszpania

Drewno: amerykańska wiśnia

„W trakcie izolacji przedmioty zmieniają swoją funkcję i przeznaczenie, podczas gdy my szukamy przestrzeni w naszej własnej przestrzeni.” Ta obserwacja zapoczątkowała projekt Franco i Sierry, którzy przeanalizowali sposób, w jaki meble funkcjonują i jak ważna jest zdolność adaptacji (zarówno w pandemii, jak i we współczesnym życiu). Zainspirowani adaptowalnym projektem (w tym kolumbijskimi domami na palach), stworzyli ławkę, która odpowiada różnym potrzebom dzięki dodatkowym akcesoriom, takim jak oparcie i tace osadzone w środkowej szczelinie. W ten sposób ławka staje się wielofunkcyjną przestrzenią, którą można dostosować do domu, miejsca pracy czy przestrzeni publicznej. Projektanci wybrali wiśnię amerykańską: – Nigdy wcześniej nie pracowaliśmy z tym gatunkiem, więc była to wyjątkowa okazja, aby wykorzystać właściwości tego drewna – powiedział Sierra. – Widzieliśmy też, czego ze swoim stołem i krzesłami w poprzednim projekcie AHEC, Connected, dokonała nasza mentorka, Maria Jeglińska-Adamczewska. Całość została wykonana z wiśni i okazała się przepiękna: od razu pokochaliśmy usłojenie tego drewna i jego fakturę.


Ivana Taylor – Reframe

Adelaide, Australia

Drewno: amerykański klon twardy, wiśnia, dąb czerwony

Własne doświadczenia samotności Taylor doprowadziły do dłuższych okresów refleksji, ostatecznie inspirując projektantkę do zmiany podejścia do projektowania i tworzenia. Na potrzeby projektu postawiła sobie za cel zaprojektować „kontemplacyjny obiekt rzeźbiony, który wywołałby refleksję nad wielowarstwowością każdego doświadczenia, w tym odosobnienia”. Powtarzający się temat jej badań dotyczył sposobów przedstawienia tego poglądu w różnych skalach – jej projekt to wielowarstwowy przedmiot wykonany z mniejszych elementów rzeźbionych, które nakładają się na siebie, tworząc w ten sposób kompozycję układającą się w „wyrzeźbioną ścieżkę dla światła”. Pracując z trzema gatunkami drewna, Taylor zaintrygowało pokazanie zagłębień w różnych materiałach, przecinając warstwy w taki sposób, aby ukazać usłojenie drewna.


Martin Thübeck – Rå

Sztokholm, Szwecja

Drewno: amerykański dąb czerwony

Podczas zamknięcia w domu ze swoimi małymi dziećmi, Thübeck znalazł inspirację w sposobie, w jaki dzieci w naturalny sposób dostosowują swoje otoczenie do zabawy, rzucając wyzwanie tradycyjnym sposobom użytkowania mebli. – Nagle ograniczenia stały się możliwościami – powiedział projektant. Po przeanalizowaniu sposobów korzystania z tradycyjnych mebli i wyposażenia placów zabaw, Martin opracował koncepcję projektu (Rå w języku szwedzkim oznacza „czysty”, a także nawiązuje do mitycznych leśnych stworów z lokalnego folkloru, potrafiących zmieniać wygląd), którego konstrukcja nawiązuje do tradycyjnych szwedzkich tradycji rzemieślniczych, a funkcję można zinterpretować jako krzesło lub zjeżdżalnię (po odwróceniu przedmiotu do góry nogami). Do projektu wybrał dąb czerwony, ponieważ ten gatunek znakomicie chłonie barwniki, nadając mu głębi. – Ten mebel jest symbolem współistnienia, a obracanie go przypomina poruszanie się między światami – powiedział, nawiązując do łączenia przestrzeni wewnętrznej i zewnętrznej, statyczności i ruchu, punktu widzenia dorosłych i dzieci. – Moim zamiarem nie jest pełne połączenie tych dwóch funkcji, ale zweryfikowanie, co się stanie, gdy zbliżą się one do siebie na tyle, aby stać się jednością – dodał Thübeck.


Yunhan Wang – Wijący strumień

Zhuhai, Chiny

Drewno: amerykański klon twardy

Bez możliwości angażowania się w trakcie zamknięcia w zwyczajowe tradycje, ludzie zmuszeni zostali do wykonywania rytuałów w domu. Pojawiło się nowe zapotrzebowanie na odpowiednie meble i przedmioty, które zmieszczą się na małej przestrzeni, ale służyć będą temu samemu celowi. Wang postanowiła stworzyć domową alternatywę dla „przyjęcia z wijącym strumieniem”, chińskiego zwyczaju picia herbaty, który zwykle odbywa się w herbaciarniach: kubek z napojem unosi się na wodzie, spływając w dół strumienia, a po obu stronach siedzą ludzie – osoba, przed którą kubek się zatrzyma, musi go wypić. Wang zainspirowała się okrągłymi domami Hakka, w wyniku czego powstał projekt niewielkiego stołu ze schowkiem ukrytym w nogach i środkowym rozcięciem na tace i kubki. Stół został ponadto wyposażony w odpływ, aby można się było pozbyć wody, która za pomocą wijącej się rynny powolutku spływa do wiaderka osadzonego w głównej nodze stołu. Do projektu Wang wybrała twardy klon amerykański, ponieważ spodobał jej się jasny odcień drewna; materiał został dodatkowo natryskowo zabezpieczony przed butwieniem.


Vivienne Wong – Iuxta Me (Obok mnie)

Melbourne, Australia

Drewno: amerykańska wiśnia

Była tancerka, a obecnie projektantka Wong przeanalizowała komunikację niewerbalną, która stała się punktem wyjścia do jej projektu. Do zadania podeszła opierając się na osobistych refleksjach i wiedzy: – Chciałam przełożyć moje wcześniejsze rozumienie tego, jak możemy nawiązywać łączność i komunikować się między sobą – powiedziała Wong, starając się stworzyć przedmiot, który podkreślać będzie siłę, intymność i więź. Niewidoczne granice fizyczne i faktury powstałe za pomocą światła stanowią podstawę projektu, który z czasem nabrał formy stolika kawowego o wzajemnie zazębiających i powtarzających się formach, w którym funkcjonalna stolarka staje się dodatkowym motywem dekoracyjnym. Wong wybrała wiśnię z uwagi na jej usłojenie i barwę. – Surowiec cechuje się cudownym ciepłem poprzez swój lekko różowawo-czerwony odcień – powiedziała. – Czułam, że to wystarczy na pokazanie tego wszystkiego, na czym mi zależało w tym projekcie. Nazwa projektu, Iuxta Me (łac. „blisko mnie”), reprezentuje pragnienie kontaktu i bliskości między ludźmi, stając się punktem wyjścia dla koncepcji.


Tan Wei Xiang – Recollect

Singapur

Drewno: amerykański twardy klon, dąb czerwony

Poszukując fizycznego kontaktu z bliskimi, wykraczającego poza spotkania wirtualne, Tan uciekł się do pamiątek jako sposobu na walkę z nostalgią. Jego szafka wspomnień to sposób na przechowywanie i zabezpieczanie przedmiotów, które są nam bliskie, z należnym im z szacunkiem; formy mebla inspirowane są wszechobecnymi placami budowy Singapuru i ogrodzeniem z falistej blachy używanym do ich ochrony z zewnątrz. Tan odtworzył ten motyw jako zewnętrzną obudowę wysokiej, smukłej szafki, dodając do tego wygięte półki, a także wypolerowany na lustrzany połysk mosiężny okrąg, naśladujący słońce zachodzące na horyzoncie. Projektant pracował już wcześniej z klonem, ale nie tym pochodzącym z amerykańskich lasów. Na potrzeby tego projektu zdecydował się na połączenie twardego klonu o różnych grubościach, co pozwoliło na osiągnięcie efektu „pogniecenia” na części zewnętrznej, a dodatkowo czerwonego dębu na potrzeby wykonania półek wewnątrz mebla.


Duncan Young – Shelter Within

Adelaide, Australia

Drewno: amerykański klon twardy

Young skupił się na fizyczności drewna i na tym, w jaki sposób ten organiczny materiał może pomóc nam nawiązać kontakt z naturą w czasie zamknięcia w domu. – Ograniczenia i blokady miały wpływ na siłę fizyczną i odporność psychiczną osób przebywających w gęstych tkankach miejskich, ograniczając biologiczną potrzebę przebywania na zewnątrz – powiedział Duncan. Projektant przeanalizował badania potwierdzające pozytywny wpływ przyrody na zdrowie psychiczne i fizyczne, w wyniku czego stworzył nowoczesny gabinet osobliwości – swoisty filar natury, dzięki któremu użytkownik może obcować ze światem przyrody w domu. Na przedmiot składa się solidny korpus z dyskretnymi łączeniami stolarskimi oraz półka z efektem mory (projekt inspirowany jest historyczną symboliką szafki jako teatru), podczas gdy prosty cokół obejmujący dwa ręcznie rzeźbione elementy szklane wykonane w studiu Younga załamują i zniekształcają światło w celu wywołania efektu przechodzenia pod koronami drzew. Young w swoim projekcie użył twardego klonu do stworzenia korpusu. – To tak rzadko wykorzystywany gatunek – wyjaśnia. – Cechuje się delikatnym rysunkiem usłojenia, dlatego uznałem, że jego lekkość zmiękczy ciężkość formy mojego projektu.

Czytaj też: Drewno | Meble | Wystawa | Londyn | whiteMAD na Instagramie

Discovered: Designers for Tomorrow

Design Museum, London

Termin wystawy: 13 września do 10 października 2021 r.

Wstęp wolny