Sienna 43: modernistyczna perełka pośród nowoczesnego centrum Warszawy

Kamienica stojąca pod adresem Sienna 43 w Warszawie to przedwojenny budynek o znaczącej wartości historycznej i architektonicznej. Został zaprojektowany i wybudowany w latach 30. XX w. przez słynną i cenioną wówczas spółkę architektów Jerzego Gelbarda i Romana Sigalina, znanych z wielu swoich realizacji na terenie stolicy, które przetrwały wojenną zawieruchę i możemy je podziwiać do dziś. Kamienica przy Siennej wyróżnia się swoją elegancką, modernistyczną architekturą.

Modernistyczna, czteropiętrowa kamienica została wzniesiona w latach 1936-1937 według projektu znanego i cenionego duetu architektów Jerzego Gelbarda i Romana Sigalina. Zamawiających projekt było trzech: Paweł Goldstein, Adam Borowik oraz dr Andrzej Bieleński. Dom był na wskroś luksusowy, zastosowano w nim wiele szlachetnych materiałów, jak choćby pierwotne pokrycie fasady, do której użyto Felzytynu. Felzytyn była to handlowa nazwa gotowej i suchej wyprawy tynkarskiej, produkowanej w Lubartowie przez firmę „Felzytyn i Trocal”.


Budynek od strony ulicy Siennej posiada dwa wykusze po bokach fasady, z których wychodzi się na niewielkie balkony. Pomiędzy wykuszami zastosowano duże okna. Jest to typowa cecha projektów spod kreski duetu Gelbard-Sigalin. Obecnie elewacja pokryta jest tynkiem, w którym zaznaczono geometryczne podziały na mniejsze elementy. W przyziemiu obłożonym szarymi płytami urządzono dwa lokale usługowe, a pomiędzy nimi znajduje się brama wjazdowa na posesję. Wykonano ją z metalowych elementów połączonych ze sobą w geometryczne wzory.

Przez bramę wchodzi się do elegancko urządzonej sieni, wykończonej okładziną z kamiennych płyt i posadzką wyłożoną ryflowanymi kafelkami. Na wyższe piętra prowadzi winda oraz schody wykonane z lastryko. Ich proste, kute poręcze wykończono drewnem. W podwórzu znajduje się jedna boczna oficyna, niższa o jedno piętro od budynku frontowego.

Sienna 43

Podczas II wojny i powstania warszawskiego Sienna 43 szczęśliwie nie ucierpiała wiele. Oficyny przetrwały „pod dachem”, a uszkodzenia ostatniej kondygnacji dosięgły tylko domu frontowego, najbardziej – północno-zachodniego narożnika, który mógł być uszkodzony nawet do poziomu trzeciego piętra. W latach powojennych okolica przeszła ogromne zmiany. Wyburzono wiele ruin ale i dość dobrze zachowanych obiektów.

Kamienice po południowej stronie ul. Siennej miały wiele szczęścia. Domy odbudowano i wyremontowano, a pośród coraz to nowych wieżowców wyrastających dookoła stanowią małą enklawę przedwojennej stolicy w jej nowoczesnym centrum. Obecnie dom przy Siennej 43 utrzymany jest w należytym stanie i można bez problemu podziwiać jego urok oraz kunszt architektów.

Źródło: lapidarium.fundacja-hereditas.pl

Czytaj też: Kamienica | Warszawa | Architektura w Polsce | Ciekawostki | whiteMAD na Instagramie

Najpopularniejsze

najczęściej czytane artykuły