W Madrycie przez wiele lat stał opuszczony i zrujnowany dom z 1934 roku. Kiedy modernistyczny obiekt wydawał się nie do uratowania, na jego drodze stanęli architekci Ana Arana i Enrique Ventosa z pracowni PLUTARCO. Para zastała budynek w bardzo złym stanie technicznym, nie dającym wielkich nadziei, ale dzięki jej determinacji i pomysłowości udało się wskrzesić blisko stuletnią nieruchomość. Wnętrza powstały od podstaw, a wypełniła je prawdziwa feeria intensywnych kolorów, wyrazistych materiałów, nieoczywistych mebli oraz oryginalnych dodatków. Stary dom w Hiszpanii został ocalony i znowu tętni życiem.
Stary dom w Hiszpanii z nowym życiem
Wszelkie prace nad projektem rozpoczęły się od analizy okresu powstania budynku. Rok 1934 był czasem intensywnego rozwoju modernistycznych willi w wielu częściach świata, dlatego architekci przyjrzeli się innym realizacjom z tej epoki, aby lepiej zrozumieć kontekst architektoniczny madryckiego domu. Sam budynek odnaleziono w stanie dalekim od idealnego. Przez lata pozostawał opuszczony, a we wnętrzach dokonano licznych nieudanych przeróbek. Podłogi pojawiały się nawet w połowie wysokości okien. Projektanci potraktowali więc zastaną bryłę jak czyste płótno i rozpoczęli projektowanie niemal od zera. Dom ma imponujące 376 m kw. powierzchni oraz dodatkowe 112 m dwóch dziedzińców. Jeden z nich ma formę prywatnej uliczki, drugi to rozległe wewnętrzne patio, rzadko spotykane w zabudowie Madrytu. Taka konfiguracja zapewniła dużą swobodę aranżacji oraz poczucie prawdziwej intymności w ogromnej metropolii.
Przestrzeń dzienna pod sklepieniami
Nowy układ strefy dziennej w wiekowym domu powstał z myślą o ciszy i komforcie. Salon ulokowano pomiędzy dwoma wspomnianymi już dziedzińcami, dzięki czemu wnętrze otrzymało spokojną atmosferę oraz dostęp do naturalnego światła z dwóch stron. Duże znaczenie mają tutaj sufity. Architekci zdecydowali się na sklepienia inspirowane architekturą lat 30. Ich powierzchnię pokryto połyskującym materiałem, który potęguje odbicia światła. W salonie pojawiła się miękka sofa marki Arflex, a wnętrze dodatkowo uzupełniły współczesne akcenty, w tym lampa zaprojektowana przez Ingo Maurera oraz praca Ivana Franco. Na pierwszy rzut oka przypomina fotografię, jednak powstała ręcznie przy użyciu ołówka. Ten nieoczywisty efekt był jednym z elementów, który szczególnie spodobał się projektantom.
Jadalnia inspirowana architekturą
W jadalni są widoczne wyraźne odniesienia do modernistycznych realizacji z pierwszej połowy XX wieku. Sklepienie z dekoracyjnymi gzymsami przywołuje skojarzenia z willą Cavrois autorstwa Roberta Mallet-Stevensa. Z kolei zestawienie różnych odmian marmuru na schodach i balustradzie przypomina wejścia do włoskich willi projektowanych w latach 30. przez Piera Portaluppiego. Meble do jadalni powstały według autorskiego projektu architektów. Krzesła nazwano Escote ze względu na ich charakterystyczną formę. Projektanci chcieli, aby siedzenia sprzyjały długim rozmowom przy stole. Jadalnia funkcjonuje jako miejsce spotkań i długich kolacji, dlatego bezpośrednie przejście do salonu pozwala na różne scenariusze użytkowania tej przestrzeni.
Ważnym fragmentem domu jest ruchomy parawan. W ciągu dnia działa jak ściana pokryta płytkami, a po obróceniu odsłania lustrzaną powierzchnię, która zmienia atmosferę wnętrza. Za nim umieszczono pracę artysty Xevi Soly z galerii Alzueta.
Stary dom w Hiszpanii – kuchnia i ogród pełne koloru
W kuchni szczególną rolę odgrywa zestawienie różnych materiałów. Projekt powstał wokół pięciu głównych tworzyw. Pojawiają się tutaj dwa gatunki drewna: wiśnia o ciepłym, czerwonym odcieniu oraz sosna barwiona na głęboki granat. Centralnym punktem jest wyspa wykonana ze specjalnie przygotowanego terrazzo. Podłoga z innej odmiany tego materiału przywodzi na myśl mediolańskie portale, a ściany pokrywają niebieskie płytki z czerwonymi fugami. Kolor czerwony pojawia się we wnętrzach oszczędnie. Architekci określają ten zabieg mianem „unexpected red”, czyli nieoczekiwanego akcentu. Reszta palety pozostaje bardziej stonowana. Jasny błękit przywołuje skojarzenia z niebem i wizualnie przenika do ogrodu. Efekt wzmacnia błyszczący, niebieski sufit.
Zieleń wokół domu tworzy niewielki mikroklimat. Na ścianie posadzono winobluszcz, który jesienią przybiera czerwony kolor, a wiosną ponownie wypuszcza liście. Towarzyszą mu zimozielone i sezonowe gatunki, dzięki czemu ogród zmienia się wraz z porami roku. W tej części posesji znalazł się także basen z zielonej mozaiki, posadzka z pasów płytek oraz strefa grilla wykończona niewielkimi, niebieskimi kaflami.
Prywatne piętro
Najbardziej kameralna część domu znajduje się na górnej kondygnacji. Mały gabinet prowadzi do garderoby inspirowanej japońską świątynią. Stożkowy sufit oraz drewniane panele z rytmiczną kratą nadają temu miejscu spokojny rytm. Sypialnia właścicieli jest utrzymana w ciemnej tonacji. Sklepiony sufit w kolorze nocnego granatu kryje wbudowane punkty świetlne przypominające gwiazdy. Na powierzchni pojawiła się również ręcznie malowana konstelacja autorstwa Jesúsa Colmenero. Wnętrze wypełnia zestawienie materiałów: drewno barwione na zielono, okrągłe szklane pustaki oraz łukowe drzwi prowadzące do łazienki. Motyw krzywizn pojawia się w całym domu. Delikatne łuki łagodzą geometrię pomieszczeń i eliminują ostre kąty. W łazience zaokrąglone przegrody oddzielają prysznic i toaletę. Podłoga z terrazzo oraz szafka pod umywalkę z chińskiego marmuru i korzenia wiązu są zwieńczeniem całego projektu.
Stary dom w Hiszpanii i trudna przebudowa
Największym wyzwaniem w całej inwestycji okazał się stan konstrukcji domu. Podczas prac odkryto, że wiele stropów znajdowało się na granicy zawalenia, a sam budynek wymagał gruntownego wzmocnienia. Doprowadzenie go do bezpiecznego stanu wymagało dużego wysiłku od projektantów i wykonawców robót. Dzisiaj dawna, opuszczona nieruchomość z 1934 roku ponownie funkcjonuje jako pełna życia i piękna przestrzeń.
Projekt: Plutarco
Lokalizacja: Madryt
Zdjęcia: Germán Saiz
Czytaj też: Hiszpania | Dom jednorodzinny | Modernizm | Eklektyzm | Wnętrza | whiteMAD na Instagramie
