Winiarnia w Starej Przepompowni w Poznaniu to praca semestralna autorstwa Emila Michalczewskiego wykonana na Uniwersytecie Artystycznym w Poznaniu pod kierownictwem dr hab. Piotr Machowiak prof. UAP. Praca została uznana za najlepszy projekt w tegorocznej edycji konkursu SARP im. prof. Władysława Czarneckiego w kategorii Wnętrza. Konkurs im. prof. Władysława Czarneckiego to międzyuczelniane zmagania realizowane pomiędzy Politechniką Poznańską a Uniwersytetem Artystycznym w Poznaniu.

Geneza powstania Winiarni pochodzi z analizy drogi jaką przechodzi winorośl aby stać się niezwykłym trunkiem oraz podkreśla wkład i troskę winiarzy na każdym etapie produkcji. Projekt wnętrza ma na celu uświadamiać o wadze zmysłów człowieka przy jego wyborach – tutaj wina.

Salon prezentacyjny powstał z myślą o wyborze idealnego aromatu/gatunku/rocznika dla każdego użytkownika. Chcąc takie wybrać, będzie musiał przebyć zmysłową podróż. Na każdym etapie czeka subiektywny wybór – pod indywidualne preferencje. Wybór smaku, dotyku, zapachu, wzroku i słuchu aby na końcu drogi w głąb wnętrza sprecyzować jakie wina skosztować i być może zamówić przy wyjściu.

Emil Michalczewski, autor zwycięskiej pracy

Specyfikacja zastanego budynku z przeważającą częścią podziemną nadaje mu piwnicowy charakter jednocześnie tworząc odpowiednie warunki nawiązujące do leżakujących i dojrzewających win. Nie bez znaczenia pozostają zastane materiały, kamień i cegła z których powstał obiekt. Skojarzone z autentycznymi podziemnymi winiarniami, pozostawione w swoim nienaruszonym stanie tworzą kontrast do nowo powstałej konstrukcji i pozostając nierozłączną częścią „nowego życia” w tym miejscu.

Otwarta przestrzeń wnętrza została podzielona na 6 boxów, usytuowanych centralnie, rozsuniętych względem siebie i wspartych na stalowej konstrukcji ze słupów. Dla komunikacji w budynku została zaprojektowana stopniowana pochylnia, która okala z zewsnątrz wszystkie boxy i wprowadza ruch spiralny, działając na kolejny zmysł – równowagi.

Perforowane ścianki jak i kilka balkonów pozwalają częściowo zajrzeć do wnętrz znacznie wczesniej niż ukaże się ich wejście. Winiarnia w Starej Przepompowni w Poznaniu została podzielona na kilka stref tematycznych:
1. Smak
Wybór winogrona pełni kluczową rolę w procesie tworzenia wina. Doświadczeni winiarze potrafią przewidzieć końcowy smak na podstawue samego owocu, jednak powszechni użytkownicy wina stają przed trudnym wyborem z wielu rodzajów, zazwyczaj decydując na podstawie etykiety zakorkowanej butelki. Początek drogi personalizowania preferencji rozpoczynamy od przystawek. W każdej kuli znajduje się jeden rodzaj – nawiązujący do znanych szczepów. Nierzadko finalny trunek zawiera kilka specyfiznych aromatów. Na tym etapie wybór skłania do utworzenia własnej kompozycji.
2. Dotyk
Zwiedzając showroom, pochylnia prowadzi coraz niżej na kolejny poziom. W tym miejscu wybór dotyczy ziemi, z której wyrasta winorośl. W zależności od rejonu uprawy oraz gatunku, końcowy produkt może się diametralnie różnić. Dobre podłoże stanowi podstawę do udanych zbiorów. Nawiązując do tego znaczenia, wybór dotyku również przełoży się na aromat oraz końcową jakość. Własnoręczny test dotyku pozwoli się poczuć niczym doświadczony winiarz sprawdzający stan ziemi przed sezonem. W kulach ekspozycyjnych znajduje się ziemia prosto z pól uprawnych.
3. Zapach
Zapach wina jest zaliczany do kryterium oceny podczas profesjonalnej degustacji wina oraz daje znak przydatności produktu. Tutaj jednak wybór dotyczy materiały naczynia, w którym będzie leżakować i dojrzewać wino. W praktyce, używa się odmiennych rodzajów drewna na beczki, zdarzają się jeszcze gliniane amfory a coraz częściej są to stalowe kadzie. Wybór zapachu jest skupiony na klasycznych i najbardziej aromatycznych materiałach – drewnie i glinie. W misach ekspozycyjnych o kształcie wiszących kiści winogron znajdują się rozdrobione kawałki najczęściej używanych surowców, które w znaczący sposób przekładają się na końcowy aromat i smak.
4. Wzrok
Wzrok stanowi najważniejsze kryterium każdych wyborów. Tutaj poszukiwania idealnego rodzaju wina mocno się zawężają. Kolory wina mają przełożenie na docelowość podania: lekkie, ciężkie, wytrawne bądź słodkie potrawy, zazwyczaj decydują, który kolor powinien zostać podany. W tym miejscu wybierając, należy przejść tunelem przez box  zawierający wszystkie typowe barwy i zdecydować, w którym odcieniu będzie odczuwalny najepszy nastrój. Odmienna ekspozycja od poprzednich, skupia uwagę na portalach świetlnych.Cała stalowa konstrukcja nabiera kolorów i zaprasza do zwiedzania barwnego boxa, którego światło można już dostrzec kilka poziomów wcześniej.
5. Słuch
Ostatnim zmysłowym wyborem będzie słuch. W ten sposób również można wybrać, które wino powinno zostać ostatecznie zamówione. Została zawarta tutaj analogia intensywności fermentacji do ciężaru trunku. Aby został wytworzony alkohol w winie, muszą sfermentować np. drożdże. Na początku tego procesu fermentacja jest najsilniejsza, co można zaobserwować w rurce fermentacyjnej. Z czasem jednak słabnie a wino staje się cięższe i dojrzalsze. W tym boxie wybierając na słuch, wiszą do dyspozycji kameralne fotele z umieszczonymi w środku głośnikami. W każdym z nich jest odmienna muzyka, nawiązująca swoim tempem do częstotliwości fermentacji na różnych etapach.
6. Emocje
Na tym samym poziomie, znajduje się podsumowanie zmysłowej podróży. Do tej pory idąc spiralnym ruchem coraz niżej ukazywały się kolejne sceny. Podążając w głąb wnętrza, z każdym poziomem ekspozycja stawała się coraz ciemniejsza. Ta ostatnia – okrągła, zaprojektowana w kontraście, w postaci świetlnego komina z przeszklonym stropem jest zwieńczeniem i podsumowaniem. Czekający sommelier wypyta o dokonane wybory aby w końcu przeprowadzić wyczekną degustację. Kosztowanie dotyczy podobnych win w kilku rocznikach, które wpisują się w ramy wcześniejszych wyborów. Wychodząc z tego miejsca, wiedza jest już wystarczająca aby zamówić idealne wino.

7. Zamówienie
Zanim przyjdzie czas zakończyć wizytę w tym miejscu wracając ze zmysłowej podróży lub odwiedzając Winiarnię ponownie, można złożyć zamówienie. Na najwyżej położonej scenie znajdują się ekrany dotykowe w wydzielonych strefach. Zamawianie jest skupione na komforcie odwiedzających. Zwiewne lniane tuby, rozświetlone od środka, zwisają z sufitu, rozdzielając przestrzeń dając poczucie prywatności aby swobodnie zamówić do domu ulubioną butelkę w dowolnej ilości.
Uczelnia: Uniwersytet Artystyczny w Poznaniu
Autor: Emil Michalczewski
Prowadzący: dr hab. Piotr Machowiak prof. UAP

Czytaj też: Portfolio | Poznań | Architektura w Polsce | Wnętrza | Ciekawostki | whiteMAD na Instagramie

 

źródło: portfolio / Emil Michalczewski