Nazywam się Patrycja Patalas i jestem absolwentką Wzornictwa na Wydziale Sztuki UP w Krakowie. Nabyłam mnóstwa przydatnych umiejętności w czasie studiów, pracowałam przez chwilę jako asystent projektanta odzieży w jednej z większych polskich marek. Interesuję się też ilustracją i szyciem. W przyszłości w projektowaniu chcę bardziej zwrócić uwagę na jego wpływ na środowisko naturalne i postawić na zrównoważony rozwój. Pomysł na dyplom licencjacki, plecak NOMAD.PAK, który zrealizowałam pod okiem dr Marcina Nowaka wziął się z mojej największej pasji – podróżowania. 

 

Celem pracy jest zaprojektowanie plecaka dla współczesnego nomady, tak aby zwiększał komfort podróży, miał optymalną pojemność, był zorganizowany, wygodny w użytkowaniu oraz miał trwałe, lekkie, wodoodporne i łatwe w czyszczeniu materiały.

Współczesny nomada, będący odbiorcą projektu to osoba niezależna od miejsca, podróżująca często i pracująca zdalnie z lokalizacji jakiej chce, najczęściej jako freelancer. Jednym z ważniejszych założeń projektowych jest pogrupowanie przenoszonych przedmiotów w podróży i zorganizowanie dla nich niezależnych schowków. Najtrafniejszym wyborem pojemności było 40-50 litrów, co ustaliłam po przeprowadzeniu licznych wywiadów z freelancerami i ankiety na społecznościowych grupach podróżniczych.

W pierwszej komorze są przypinane pasami z regulatorem 3 paczki, do których można włożyć oddzielnie np. kosmetyki, ubrania. W zestawie jest również torba na aparat i lekki worek na brudne przedmioty, zaciągany sznurkami. W drugiej komorze znajduje się kilka wąskich schowków, przeznaczonych m.in. dla elektroniki i dokumentów/portfela, jak i większe przegrody – na tablet/książkę i laptopa, dodatkowo osobno pokrowiec na laptopa. Obie komory mają dwustronne zamki, przednią można otworzyć po całej szerokości, jak walizkę.

Skromna forma i kolorystyka są nawiązaniem do minimalizmu, którym kierują się nomadzi w życiu codziennym, jak i konsumpcji wszelkich dóbr materialnych. Zestawienie kilku tkanin o podobnej barwie, a różnej strukturze nadaje całości eleganckiej estetyki.

Wyróżniającym się rozwiązaniem, które opracowałam, jest pas pełniący 3 funkcje użytkowe – jako pas biodrowy połączony z plecakiem, pas przypięty do torby na aparat oraz jako niezależna saszetka zapinana wokół bioder/ przez ramię, tzw. nerka. Rzadko spotykanym w istniejących plecakach jest kieszeń na dnie, która występuje w projekcie.

Użyta tkanina poliestrowa jako główny materiał cechuje się wysoką wodoodpornością i odpornością na zniszczenia, co potwierdza jej stosowanie w produkcji namiotów, parasoli ogrodowych oraz pneumatycznych balonów reklamowych. Jest też relatywnie lekka. Niektóre elementy, kiedy nie są używane, można dyskretnie ukryć np. mocowania na przodzie plecaka, szelki oraz pas biodrowy. W praktyce każdy przedmiot ma swoje miejsce, dzięki wielu łatwo dostępnym, niezależnym schowkom, będącym “pod ręką”. Zależało mi, aby rozwiązać problem bałaganu w plecaku, który towarzyszy mi, a także większości moich rozmówców podczas podróży.